Mazuma 111

Je grote dag is aangebroken lieve meid, je mag naar je definitieve huisje vertrekken.
Je kwam van Frits en Miranda naar ons, je was ziek en moest onder de aërosolbak, dus kwam je lekker bij ons voor je kuur.
We deden het reismandje open en je liep me recht in men armen en ging liggen knuffelen.
Mijn eerste woorden waren : "Jou laat ik niet meer gaan, jij blijft lekker hier in opvang". 
Je was een makkelijk patiëntje, als het tijd  was voor de aërosol ging je al klaar zitten aan de bak, liep er zelf rustig onder en als het gedaan was, moesten
we je zelfs onder de bak uit halen, je bleef gewoon rustig liggen knorren.
Je herstelde en je werd een vrolijke bengel, wel altijd paraat voor een knuffelpartij, knuffelen en kroelen was je hobby.
Vandaag was het dan zo ver, je mag bij lieve mensen in Zonhoven gaan wonen.
Je krijgt een vriendje en je zal zeker niets te kort komen.
Na je gewenningsperiode mag je een stapje in de buitenwereld zetten, geniet maar lekker lieve meid,
dit gouden mandje is je gegund, je hebt het dubbel en dik verdiend.
Sven mist je gezelschap op z'n schoot, je kon zo heerlijk liggen knorren en genieten.
Als je je grote vriend zag, dan stond je al te kijken of hij op de bank ging zitten, om vervolgens een spurt te nemen en op z'n schoot te ploffen.
En dan...dan was je in de wolken, dat was het einde, knuffelen met je grote vriend.
We missen je knuffels, je dwaze kuren, je heerlijk spingeluidje, ja we missen je heel erg.
Maar het is goed zo, we weten dat je een goed huisje hebt gekregen en daar doen we het toch voor.
Dikke kus op je snoet lieve meid, knuff van je opvangmama Marina, Kim en Sven.