Merrit

Merritje, van oud op nieuw kreeg ik het mooiste geschenk dat ik ook maar krijgen kon, jouw onvoorwaardelijke vertrouwen ! Voor mij was al een tijdje duidelijk dat ik jou niet meer wilde laten gaan. Maar was dit ook wat jij wilde? Liefde is ook los laten. Wat was het beste voor jou? We ik kreeg er deze nacht een duidelijk antwoord op. Welkom meid, je mag bij mij blijven wonen. Je hebt in je jonge leventje al te veel meegemaakt. Mijn bange vlindertje moet niet meer verder fladderen, je bent eindelijk neer gestreken en dit mag zo blijven.

Jouw mama heb ik verloren, we hebben samen gestreden tegen een enge ziekte, jammer genoeg de strijd verloren. Ik heb haar beloofd dat ik een thuis zou zoeken, die voor jou t beste was. Ik heb mijn belofte gehouden en ik ben blij dat ik je hier verwelkomen mag.

Je hebt een moeilijke tijd achter de rug. Je bent er nog niet helemaal, maar je krijgt de nodige ondersteuning en je komt er wel lieve meid. Je laat nu merken dat je weer wil spelen. Er is nog iets mis in je ruggetje, waardoor je niet kan klimmen en rennen zoals je zou willen. Je kreeg al medicijnen, die maken wel wat verschil, maar niet voldoende. Dat moeten we nog even verder aan pakken, komt wel in orde mijn meisje.

Ik hou t weer niet droog terwijl ik dit schrijf, maar het zijn deze keer tranen van geluk. Het mooiste geschenk wat je kan krijgen als verzorger van een klein, bang vogeltje, is het volledige vertrouwen…..

Al dat geknal deze nacht vond je maar niks. Je zocht een veilig schuilplekje, rusteloos bleef je zoeken. Het was hier even aandacht verdelen over de dieren, er zijn nog een paar angsthaasjes als t over knal- en lichtwerk gaat. Toen het ergste geknal voorbij was, kwam iedereen wat tot rust. Enkel jij niet, het deed pijn om je zo te zien. Ik zette me op de bank met een dekentje en riep zachtjes jou naam. Eigenlijk vond ik mezelf maar naïef om te denken dat er ook maar een haartje op je lijfje aan zou denken om bij me te komen. Maar niets was minder waar ! Daar kwam je dan, je buikje sleepte tegen de grond van angst. Het dekentje onder, eerst tegen me aan. Dan voorzichtig één pootje, leek wel of je vroeg of het wel mocht. Natuurlijk lieve meid, kom maar. Daar lag je dan onder het dekentje op schoot, bevend. Ik heb zachtjes tegen je gepraat en voelde je langzaam ontspannen. Je nestelde in mijn schoot en bent zelfs ingedommeld. Tja dan komen er tranen van geluk, mijn meisje….

Welkom lieve meid, de poezenfamilie heeft er weer een zusje bij!

Je mensmama, Marina