Mickey

Ach mijn kleine Mickey is naar zijn nieuwe gezin! Ik vergeet nooit de eerste keer dat ik je zag. Ik had net Rolf, Roos en Rataplan twee dagen waar ik mijn handen vol aan had. En toen kreeg ik een telefoontje; of ik een gewond katje in Lint wilde gaan halen. Ik belde de mevrouw op die me smeekte snel te komen. Ze vond je vies en je kwam telkens naar binnen rennen. Bah bah, zei ze, gelukkig kon ze je telkens weer naar buiten jagen. Ik keek naar buiten en het waaide en het was koud. Arm ziel! Ik vroeg; hij kan toch ergens warm zitten? Jaja, hij had een doosje en een sjaal.. Ik ben gelijk in de auto gesprongen. Daar aangekomen zag ik jou. Jankend zat je voor het raam. Bibberend van de pijn en de kou. Ik deed snel de deur open en sloot je in mijn armen en in mijn hart. Ik wist toen al dat het afscheid moeilijk zou worden. Ik vroeg haar hoe lang ze hem al hadden. Al enkele dagen, je had in het tuinhuisje gewoond. Wat moet jij hebben afgezien! Je was broodmager, de ribbetjes staken eruit. Jij had al minstens een week niet gegeten. En je heup, die was niet in orde.
We zijn snel naar huis gereden, je viel uitgeput in de auto in slaap. Thuis zag ik dat je buikje krioelde van de vlooien en dat je helemaal smering was en heb ik je maar snel in bad gedaan. Bruin water kwam van je af.
Je voelde je meteen thuis en mijn katten accepteerden je snel. Je vond een lekker plekje op de bank en hebt de eerste tijd veel geslapen. Eten kon je nog niet zo veel. Dat hebben we echt moeten opbouwen, je bleef maar mager. En dan je heup, die bleek gebroken te zijn en je moest rusten. Ongeveer 6 weken kooirust, wat een ramp! Je was niet rustig te krijgen, je wilde met de andere kleintjes spelen. Maar je had zoveel pijn, dat je zelfs niet alleen op de kattenbak kon. Ik hield je met tranen in mijn ogen vast om je te helpen.
Maar opeens ging je hard vooruit. Je heup werd beter, je begon beter te lopen en na een tijdje was er niets meer van te zien. Gelukkig maar, want een klein katje moet kunnen rennen en springen en niet opgesloten zitten.
Er hebben veel mensen voor je gebeld, maar niemand kwam in aanmerking. Hier in huis was je ook populair. Iedereen die op bezoek kwam was gelijk helemaal verliefd en hoe kan het ook anders. Je bent zo'n schatje en zo sociaal. Muisjes apporteren, poseren voor de foto, helpen met de socialisatie van de andere katjes, spelen met de grote kater, jij stond overal met je neusgaten bovenop! En dat zal ik wel vreselijk missen.. Mijn wekker s ochtends vroeg, mijn hulp bij de schoonmaak en mijn bankmaatje… Maar je krijgt een leuk huisje. Twee hele lieve mensen die voor jou gaan zorgen. Ik heb er alle vertrouwen in. Ik hoop dat je je snel thuis voelt en dan jouw nieuwe gezin net zoveel van je gaat houden als wij doen! Lieverd, het ga je goed..

Dikke knuffel Gaby, Jonas, Pippa en Joris