Mico

Lieve, stoere Mico,
Toen je samen met je broertje Dayo bij ons in de opvang kwam, was je een bang mannetje. Alles was eng en vooral wij waren eng. Je had geen idee wat je met ons moest en wat je aan ons had. Vanuit de bench kon je aan ons wennen en heel langzaam is het vertrouwen gaan komen. Je snapte dat we niets wilden doen, maar je alleen liefde wilden geven. Heel langzaam liet je het toe om je te aaien, eerst op je billen en later ook op je koppie. Je genoot hier zichtbaar van.
Na 4 weken vonden we dat jullie, je broertje en jij er aan toe waren om de rest van jullie nieuwe wereldje te verkennen. Stapje voor stapje kwam je eruit en niet veel later liep je toch met je koppie omhoog door de kamer en ging op verkenning uit. Het leek wel alsof je hier al heel lang was. Je ontmoette toen ook onze katten en daar had je eigenlijk meteen een klik mee, vooral met Nero. Waar Nero was, was ook jij te vinden.
Nero voelde jou aan als ex-opvanger en wilde je graag laten zien dat het allemaal ok was. Toch heeft hij je ook geholpen om nog meer zelfvertrouwen te ontwikkelen. De laatste weken konden we je echt aaien en knuffelen en daar genoot je met volle teugen van. Heerlijk om dan naar jouw gespin te luisteren.
Vandaag ben je naar je nieuwe mandje vertrokken, naar een heel lief gezin, waar je morgen kennis gaat maken met jouw speelmaatje. Ik hoop met heel mijn hart dat jullie het goed kunnen vinden samen en dat jullie een heerlijk leven hebben samen.
Ik weet dat je genoeg zelfvertrouwen hebt opgebouwd in de afgelopen weken, dat je nu op je eigen pootjes kunt gaan staan!
Dus lieve Mico, koppie omhoog, staartje in de lucht en je kunt het!!
Dag lief, mooi mannetje.

Liefs van je opvangmama Annabelle