Minous 107

Dag Lieve Minoes,
Eindelijk krijg jij een baasje die je verdiend hebt. Wij gunnen je dit van harte, want jij had een rot leventje achter de rug. Wij hebben van dichtbij gezien hoe jij door twee mensen gevangen werd als doodsbang poesje van 6 weekjes. Ze lieten je achter bij een hond, die veel te wild was voor jou.
Jij was nog veel te jong en kon je niet weren tegen hem.Je werd steeds banger en banger. Toen werd je letterlijk gedumpt bij een oudere vrouw. Daar leerde jij dat jij je kon verdedigen met je pootjes. Deze vrouw wilde jou liefde geven, maar jij kende dit niet goed.
Jij meende dat alles van mensen kwaad was en daarom gaf jij wel eens een tik.
Niet omdat je graag wilde tikken, maar vooral uit onbegrip en angst.
Deze dame wist niet goed met je om te gaan en zette je buiten aan een lijntje.
Dit vond je maar niks, je was niet gelukkig.
Zo zagen wij je van dichtbij ongelukkig zijn , want deze dame kende we goed.
Ze wist zich geen raad meer met jou en wilde je naar het asiel brengen.
Dit konden wij niet toelaten, want daar zou je plaats moeten maken voor de kittens en zou jij waarschijnlijk worden ingeslapen.
We namen je in de opvang en de eerste dagen was je doodsbang, en gelijk had je!
Enige dagen in de opvang bloeide je op tot een lieve poes met streekjes.
Je kon het best goed vinden met de bende van 6 (katten) en het enige wat je van ons wilde waren knuffels. Heel veel knuffels en aandacht. Daarom zochten we voor jou een heel speciaal baasje, eentje met begrip en geduld.
En ja hoor, vandaag was het zover, heel onverwachts, jij mocht naar je nieuwe baasjes Jos, Jes en Muriel. Minoes, meisje,we gaan je heel zeker missen, want jij hoorde er altijd al een beetje bij...
Een dikke knuffel, Je opvanggezin Marcel en Jeannette