Moira

Lieve Moira, lekker meisje van me, je bent een dol-dwaas, oergezellig en lief katje, zo´n mooi schildpadje, altijd vrolijk en goedgemutst, en steeds opnieuw in voor een spelletje. Als een beetje mager, maar kerngezond katje kwam je bij ons binnen, omdat je je eigen huisje was kwijtgeraakt en terechtgekomen was bij het kanaal in Dilsen. Hoe kan iemand zo´n schattig ding nou dumpen? Onbegrijpelijk!
De meldster, Heidi, wilde je best zelf houden, maar helaas ging dat toen (nog) niet, zo kwam je bij ons in de opvang.
Al meteen voelde je je helemaal thuis bij ons en je veroverde ook gelijk de harten van alle katten hier en van mede-opvangertje Lorens, waar je het prima mee kon vinden. Overdag dolde je heerlijk door alle kamers, vooral stoeien met Bebica en Lorens, maar ook de grote jongens probeerde je wel uit te dagen. Binnen een dag deed je ook mee met de gewoonte om niet uit drinkbakjes te drinken, maar wachtte ook jij keurig in de rij op je beurt om uit de gieter op de vensterbank te slobberen.
En \'s avonds, als je was uitgeraasd, maakte je alvast een plekje op de bank warm, zodat je daarna heerlijk, samen met de andere kleintjes, bij me op schoot kon gaan liggen, als ik er ook bij kwam zitten. Heerlijk klein madammeke van me, het was maar net tien dagen dat je bij ons was, maar je hebt een onvergetelijke indruk achtergelaten.
Nu mag je toch bij Heidi in Dilsen wonen, in haar nieuwe huisje, en daar staat een eigen gouden mandje voor je klaar. Ze heeft lekker genoeg tijd om met je te gaan spelen, en over een paar maandjes krijg je er een leuk klein kattenvriendje bij.
Lieve Moira, word daar maar een hele grote en gelukkige meid. Wij wensen je een hele fijne toekomst toe.
Een hele dikke knuffel van je opvangmama Ilse en opvangpapa Martin, van Guido, en natuurlijk ook van Tommie, Sunny, Azrael, en Bebica.