Moira

Reactie eigenaar:

Hoi lieve Marina en lieve allemaal in Lommel!
 
Ik ben nu een beetje bijgekomen van 'de grote avontuur'  van afgelopen zondag.
 
Weer gevangen en in een kooitje! Weer naar de dierenarts! dacht ik, maar nee hoor, ik moest mee met een paar vreemde mensen, met vreemde accenten en vreemde geuren.
 
Die waren hier al eerder geweest, kon ik me herinneren, maar nu moest ik met ze mij, griezelig!
 
Na een hele lange rit met veel kabaal ('het stortregent !' hoorde ik die vreemde mensen zeggen) kwam ik aan bij een vreemd huis, met vreemde geuren. Dat was mijn thuis niet.. wat eng!
 
Eind bestemming, een voor mij hele vreemde kamer. Kooitje ging open en die 'vreemde mensen' lieten me alleen. Mijn kans om te vluchten! dacht ik. Ik rende naar een grote stoel, daar was veel plek onder, of nee misschien beter achter de kachel, nee toch maar liever onder de stoel, dat lijkt me veiliger.
 
'De vreemde mensen' kwamen binnen met...... mijn spullen! oh, eindelijk iets vertrouwds!. Ze hebben bij mij mijn knuffels en verschillende soorten eten en water en... mijn dekentje met mijn favoriete knuffel! gelegd. Gelukkig! Ik voel me nu niet zo alleen.
 
Ik werd met rust gelaten.
 
Een poos later kwamen die 2 mensen in de kamer zitten, af en toe praatten ze tegen mij.
 
Na een poos ging het licht uit en het werd heel stil. Oh wat ben ik moe!, trek heb ik niet echt met al de spanningen, misschien later neem ik wat van dat nattevoer, ik denk dat ik toch eerst wat gaat slapen.
 
 
De volgende ochtend vroeg hoorde ik een heel vreemd geluid, het schijnt dat dat het geluid van de rolluiken waren, legde het kleine vreemde mens uit. Die heeft een hele rare accent en die noemt zichzelf  'Mama Montserrat' wat een rare en lange achternaam! ik hou het bij ' Ma Mo '
 
Ik had gegeten van het nattevoer en dat, voor mij nog 'vreemde wezen' was heel blij en ging vers eten en water halen.
Ik moet zeggen dat de restaurant service is niet slecht.
 
Ma Mo ging een poosje later op de stoel zitten, op mijn dak dus. ' Ik hoop dat de stoel sterk genoeg is' , dacht ik.
 
Een moment later kwam een vreemde roodachtige pluizige wezen binnen en hij ging aan al mijn spulllen snuffelen, hij had me niet gelijk door, wat een dommerd!
 
Ineens had hij het door hoor!  'Oh! een vreemde rare wezen onder de stoel, 'mijn stoel' !!! ' Hij ging een beetje snuffelen, hij schrok! het was bevestigd, ja daar zit een vreemde pluizige donkere wezen! Eng! wegwezen!
 
Dat bleek Kwispel-Beer te zijn, vertelde 'M M' Wat een rare naam Kwispel-Beer!  hij wordt mijn speelkameraadje zeg men, maar een Beer! ik weet niet of ik met een Beer wil spelen, maar aan de andere kant zo'n bangerd, kan ik wel hebben, hoor.
 
Ach fijn, tijdje later komt de volgende vreemde pluizige wezen binnen en dezelfde ceremonie, ook zo'n dommerd en ook zo bang of... toch minder, ze durft mij aan te kijken. Ze blaast, ik denk niet dat ze erg blij is met mijn komst. Ze lijkt mij een ´jaloerse type´.
Goed,dat was dus Muppy,  zij weer weg en ik weer rust.
 
Af en toe kwam `Ma Mo´ binnen en weer kletsen, wat een raar mens, maar ze lijkt me niet echt gevaarlijk. De andere mens, genoemd ´Papa Theo` , heb ik alleen maar eventjes gezien vanmorgen.
 
Het is rustig.
 
Later, kreeg ik weer bezoek van de pluizige wezens vooral KB leek heel nieuwsgierig, maar hij is zooo bang! wat een held!
 
´S avonds wordt het iets drukker, ´Pa Theo´ verschijnt weer in de kamer. Ik hoor meer stemmen, denk ik uit een apparaat die men TV noemt.
 
Af en toe kwam  ´M M´ en ze probeerde me te verleiden met speeltjes, dat kleine muis met het rode lichtje was erbij. Nee, daar heb ik nu nog geen zin in. Voorlopig blijf ik lekker op mijn dekentje met mijn knuffie liggen.
 
Heee ! het licht gaat weer uit, weer stilte, het is nu mijn kans om de boel hier een beetje verder te verkennen. Oh, daar zie ik een kast die een beetje open staat, effe kijken...
 
Vanochtend, ja hoor, weer het geluid van de rolluiken.  ´Ma Mo´ komt goedemorgen zeggen en ineens ziet ze iets op de grond. Oeps! ik ben betrapt ! iets uit de kast is op de grond gevallen, maaaaaar, ze vindt het niet erg gelukkig.
 
Weer dezelfde ceremonie als gisteren, vers voer en water en nog meer speeltjes worden onder de stoel gelegd, en dat mens maar kletsen en kletsen.
 
Ik kreeg weer bezoek van de ´pluizige huisgenoten´ maar ze durven nog niet echt contact te leggen. Ik wacht hier lekker rustig onder de stoel.
 
Vanavond legde ´Ma Mo´ een heel speciaal speeltje bij me neer, een platte muis met kruiden erin, dat vind ik lekker! en hij zet met een beetje in beweging, een beetje maar. Maar vanacht als iedereen naar bed is, is het weer mijn kans om op speurtocht te gaan.
 
Tot mijn volgende avontuur...
 
EEN LIEF NEUSJE VAN JE VRIENDIN MOIRA