Molly

Herinneren jullie onze oma nog ?  Zij werd gevonden ronddolend op straat, zwalpend van links naar rechts. Wat er met haar gebeurd is zullen we nooit weten, ze had geen breuken maar dat er iets mis was met haar zag je meteen.  We hoopten haar met de nodige medicijntjes terug op de been te krijgen zodat we op zoek konden gaan naar een plekje waar ze haar “oude dag” zou kunnen verslijten , maar ons omaatje, hoe hard ze ook haar best doet, blijft een wankel oud vrouwtje.
De geschaafde pootjes willen maar niet genezen, ze ligt heel graag op bed in de poezenspeelkamer maar telkens ze daar af springt kwetst ze haar voetjes weer en krijgt ze bloedende schaafwondjes.  Eten en drinken doet ze als ze beste maar eigenlijk was dat een teken aan de wand dat er wel eens meer aan de hand kon zijn.  Het lijkt wel of ze liters water zou kunnen drinken…dit wijst dikwijls op nierproblemen dus deden  we een ritje met oma richting dierenarts.
En wat blijkt, oma had ondanks ze zoveel drinkt uitdrogingsverschijnselen ! ze neemt maw geen vocht op. Gggrrrrrrrr . Toch maar even een nieuw bloedonderzoekje doen en een swabtest . Geen aids, geen leucose maar wat zijn haar bloedwaarden slecht ! Ook haar lever en nier waarden zorgen ervoor dat we sip gaan kijken. Dit ziet er niet goed uit.  Dit kan op zoveel wijzen, tumoren, virale infecties, droge fip, allemaal lelijke vieze ziektes die ons omaatje haar levensverwachting opeens heel erg doen slinken.  Helemaal geen goed nieuws dus…
Maar wij geven niet op en oma…die blijft goedgezind. Telkens ze haar mensenvolk ziet verschijnen is ze blij, ze kan uren zitten turen naar het kleine grut dat bij haar in de speelkamer gekke toeren zit uit te halen, is content wanneer ze haar bakje met lekkers krijgt voorgeschoteld en dat toont ze met de nodige miauwtjes en kopstootjes. Want oma is lief.
Na al dit slecht nieuws hebben wij ook echter goed nieuws te vertellen !
Van dag 1 en na oma’s verhaaltje toen ze bij ons in de opvang kwam kreeg ik meteen een mailtje in mijn inbox:  “oh Ann, wat een triestig verhaal toch weer, je zal Molly waarschijnlijk niet zo snel geplaatst krijgen zoals het kleine poesjes volk, als oma er klaar voor is mag je ons zeker contacteren want wij hebben interesse voor haar”
En zo geschiede, ik ben in contact gebleven en hoe slecht het er ook uitziet voor ons omaatje…zij krijgt nu haar palliatieve zorgen bij deze mensen.  Een nieuwe benche met zacht tapijtje in staat in het salon met zicht op alles wat er buiten gebeurd, lekker eten en vooral geregeld een knuffelsessie en oma-time !
En dat is wat oma nodig heeft de komende weken, hopelijk nog maanden, we hopen natuurlijk op meer…
Het is met een dubbel gevoel dat we afscheid van haar nemen, we zouden ze graag bij ons houden maar eerlijk is eerlijk, het kleine grut in de opvang vraagt heel veel van onze tijd, tijd die we niet aan Molly kunnen geven, langs de andere kant kunnen we alleen maar blij zijn dat ze die tijd nu wel gaat krijgen en ze terecht komt bij lieve mensen met een groot hart voor dieren!
Uiteraard blijven wij persoonlijk samen met de vzw Molly opvolgen en wanneer onze hulp nodig is, zullen wij voor haar en hen klaarstaan.
Lieve oma geniet van de tijd die je nog rest, je bent in goede handen en Martine, Christian en kids…1000 x bedankt dat jullie dit voor haar willen doen !
Dikke knuffel van ons XX