Mus en Merel

Musje en Mereltje, 4 juni 2008 ben ik samen met nog enkele andere vrijwilligers naar Zandhoven gereden om de katjes die onze VZW onderdak zou bieden, te begeleiden naar hun gastgezin. Wij hadden al een paar dagen eerder kennis gemaakt lieve meiden, Veronique en ik werden toen namelijk uitgezonden om te kijken welke katjes best zouden binnen komen. Jullie gingen in opvang bij Cindy, daar kregen jullie de eerste zorgen en socialisatie. 11 augustus 2008 ben ik jullie gaan ophalen, jullie mochten verder bij ons in opvang komen.
Musje, jij liep al vrij snel ontspannen door het huis en werd maar al te graag geknuffeld, je kreeg echt niet genoeg van aaien en kusjes. Mereltje, jij had meer tijd nodig, je was nog erg timide, maar stiekem genoot je toch al van je knuffeltjes.
Jullie hadden last van de oortjes, verschillende kuurtjes waren nodig om alles onder controle te krijgen. Jullie vonden de behandeling niet leuk, maar toch hebben jullie nooit een pootje uit geslagen. Wat hebben we genoten van jullie capriolen en de liefdestafereeltjes tussen jullie beiden. Het was echt een lust om jullie gade te slaan, twee poesjes samen in een mand, in mekaars pootjes verstrengeld.
Musje je was een klein onderdeurtje, toen je hier kwam, je bent nog steeds niet erg groot, maar toch ben je een stuk gegroeid, je bent een flink dametje geworden. Je vachtje glimt, je genoot van kambeurten, dan draaide je naar alle kanten dat we toch zeker geen plekje zouden missen. Spelen deed je naar hartelust, rennen, springen, klauteren en met je zusje door het huis stuiteren. Wij genoten zelf ook intens van jou vertederende knuffeltjes. Neusjes, kopjes en kusjes gaf je in overvloed, jij beschikte over een onuitputtelijke bron van liefde.
Mereltje, jij was wat groter en slanker dan je zusje, een elegant dametje. Jij was timide en keek liever nog even de kat uit de boom in t begin. Wodan, onze hond, zag je wel zitten, die kreeg al snel kopjes en werd begroet met een prettig gekir. Jij vond de behandeling van je oortjes en medicijnen geven erg eng, maar gelukkig liet je het wel toe. Al vrij snel had je door dat er nadien wat leuks te gebeuren stond, knuffelen !!!! En SNOEPJES!!!
Meisjes, jullie verkochten je ziel voor lekkere snoepjes, dat was voor ons soms de brug naar meer contact. Spelen met het lasermuisje was ook erg geliefd, dan werd alle gereserveerdheid over boord gegooid en gingen de remmen los. Wat hebben we toch genoten van jullie beiden, wat waren jullie lieve schatten. Afscheid nemen was zwaar, al wisten we dat jullie een goede thuis zouden krijgen.
Intussen hebben we al menig berichtje mogen ontvangen van jullie lieve baasje, na een kleine terugval, gaat het nu behoorlijk goed. Het doet goed te lezen dat jullie al echt een thuisgevoel hebben en soms samen de kachel aan maken in jullie nieuwe thuis. Als ik die berichten lees, dan weet ik steeds weer waarom we het doen...
Meisjes, voor jullie is dit de laatste verhuis geweest, jullie hebben een gouden mandje gekregen, geniet er van en laat ook jullie lieve vrouwtje verder van jullie genieten. Jullie zullen niets te kort komen, daar twijfel ik geen seconde aan.
Wat was het weer ineens stil in huis, we missen jullie capriolen en jullie ellenlange conversaties. Ik mis de streling langs men benen, de kopjes tegen men wang, het subtiele natte neusje tegen men arm…
We komen jullie zo snel mogelijk bezoeken, dat beloof ik jullie.
Het ga jullie goed Musje en Mereltje, geniet intens van jullie nieuwe thuis.

Kopjes en neusjes van al jullie spinnende vriendjes en een stevige lik van wodan. Knuff van Kim en van mij een aai over jullie bolletje en een kusje op jullie toetje …
Jullie opvangmama Marina en Kim.