Myra

Dit kitten was van een hooizolder gevallen.
 

Moet ik over me zelf vertellen? Ik ben net hier!

Nou goed dan…

Ik lag lekker op de hooizolder met mijn mama en mijn broers en zusjes. Mama liet ons steeds vaker en langer alleen. Een paar dagen geleden ging mijn broer aan de wandel en kwam niet meer terug. Een dag later ging mijn zus eens kijken waar hij bleef, en kwam ook niet terug. Mijn andere broer moet altijd rennen. Kan niet stil zitten. Hij rende weg en kwam ook niet terug! Nu zat ik daar zonder hun! Ik wist echt niet wat ik moest dus ben maar op zoek gegaan naar ze.

Niemand zei mij dat het gevaarlijk was. Voor ik het wist viel ik zomaar van heel hoog naar beneden!

Beneden was ook niemand dus ben ik maar heel hard gaan gillen. Er kwam iemand, het was niet mama. Ze wilde me oppakken maar dat zag ik niet zitten. Ik ben heel dapper gaan blazen en heb een hoge rug op gezet. Helaas hielp dat niet want ik werd toch opgepakt en in een mandje gezet.

Het goede nieuws was, dat toen ik uit het mandje mocht, ik mijn broers en zus zag. Joepie! Niet meer alleen! Ik ben gauw dicht bij ze gekropen.

Over een tijdje gaan we weer verhuizen is me verteld .Naar “je gouden mandje” zeggen ze.

Oke. Ik vind het een beetje eng. Ik ben niet zo een held. Maar rustig knuffelen wil ik wel. Misschien  mag ik wel samen met een broertje of zusje. Zou al minder eng zijn.

Nou, ik wacht het af. Kom je eens naar mij kijken? En zachtjes aaien en lieve woordjes in mijn oortjes fluisteren? Dan zal het wel goed komen.

Tot gauw dan! Pootje van Myra.