Nala

Hoi… ik ben Nala. Mijn naam betekent “de Geliefde”. Best mooi hé? Dat hoop ik ook een beetje te zijn.

Ik was de derde die gewogen werd. Niet dat ik daar veel van vond hoor… ik bleef gewoon netjes zitten. Dat doe ik goed, zegt mijn opvangmama. Dan krijg ik altijd een dikke zoen. En voor je het weet—rie be de bie—ben ik alweer weg!

Ik ben een wit met zwart gevlekt meisje. Op mijn heup heb ik een speciale vlek… een hartje. Echt waar! En als ik loop, lijkt het soms net een Mickey Mouse. Best bijzonder, vind je niet?

Ik moet je wel iets eerlijk vertellen… ik ben een beetje verlegen. Als het etenstijd is, ren ik soms eerst weg. Mijn opvangmama maakte zich daar zorgen om en wilde me een beetje “vetmesten” (haar woorden, niet de mijne ). Maar het komt goed. Alles op mijn gemakje. Rustig aan… à l’aise, zeggen de Fransen.

Na het eten kijk ik graag naar mijn broer en zussen. Die zijn zo wild! Ik speel ook hoor… maar liever rustig. Alleen. In een kartonnen doos bijvoorbeeld, dat is mijn favoriete plek. Of ik klim op de bureaustoel, spring zachtjes op het bed en ga lekker knuffelen bij mama. Dat heet “fletsen”, heb ik geleerd.

En als de rest van de bende eindelijk moe is… dan kom ik in actie! Dan ren ik een beetje rond. Niet te wild hoor. We kunnen tenslotte niet overal de beste in zijn.

Maar weet je waar ik wél goed in ben? Stil zijn. Lief zijn. En zachtjes bij je komen zitten als je me de tijd geeft.

Misschien… ben jij wel degene bij wie ik me écht geliefd mag voelen?

Liefs,
Nala