Nala en Alfred

Donderdag 4 januari, was jullie grote dag. Kim en ik brachten jullie naar jullie nieuwe thuis. Alles lag klaar voor jullie, jullie mogen eerst effe rustig in aparte ruimte wennen. We wisten al een paar weken dat jullie gingen verhuizen, we hebben nog genoten van die tijd. Donderdag was het slikken en effe moed bij elkaar rapen, ‘t is altijd zo dubbel bij een plaatsing, vreugde voor het gouden mandje en toch weemoed om het vertrek. Jullie waren ook al 10 maanden in opvang, dat cijfer je niet zo maar weg. Met tranen schrijf ik jullie afscheidsverhaal.
Nala,mijn kleine, moedige meid, laat zien hoe lief en speels je kan zijn. Open je hartje meisje, geef jou vrouwtje vertrouwen, net zoals je hier deed en liefst nog wat meer. Je bent een meisje met pit en toch heb je een zacht karaktertje. Je was op jou speciale manier aanwezig en wilde in onze nabijheid zijn. Spelen is je leven, je houdt van stokjes met veertjes en van wiebelspeeltjes, dat vind je echt de max. Je mag nu altijd bij jou broertje Alfred en vriendje Manu blijven, geniet meisje, mijn kleine prutsemie. Ik mis je eigenwijze snoetje, je grappige kapriolen, zelfs je mopperen als het niet naar je zin was. Ik mis je …….
Mijn lieve musketiers, gedraag jullie een beetje, laat jullie hartje spreken en geniet van de aandacht en liefde die jullie zeker gaan krijgen. Geef Ann vertrouwen, maak het niet te moeilijk, alles komt goed schatjes, nu effe weer wennen en nadien een heerlijke toekomst. Jullie krijgen veel ruimte, veel liefde en veel vriendjes. In de toekomst een veilige tuin om in te ravotten en een veilige, warme haven binnen in huis, geniet met volle teugen mijn lieve kapoenen.
We missen jullie schatjes, ook jullie vriendje Grijsje loopt te roepen, hij zoekt zijn maatjes. Jullie mogen nu nieuwe vriendjes maken en genieten van jullie gouden mandje. Jullie zijn met je kontje in de boter gevallen. Wees moedig lieverds……
Dikke knuff van jullie opvangmama, van Kim en Sven, van Wodan en de poezenvriendjes.

Reactie eigenaar:
Hallo,
Awel tis hier rustig in huis nu, ze hebben de volledige ruimte en ze zijn daardoor precies wa kalmer. Nala zit meestal aan het grote raam vooraan of in het bakje van de grote krabpaal ze houd alles goed in het oog elke beweging die ik maak heeft ze gezien en zolang ik niet te dicht in de buurt kom blijft ze rustig liggen.
Ook als de andere katten aan het spelen zijn zit ze echt te kijken van zou ik of zou ik niet gaan meespelen, we zijn er nog niet maar ze gaat dat ni lang meer kunnen volhouden denk ik van niet mee te spelen, want als ze nog verder met haar snoet naar voor gaat hangen valt ze vanzelf tussen de spelende katten in denk ik :-) zo komt ze dan vooruit om te kijken dus. 
Ze is ook al op onderzoek geweest in het huis zelfs als ik en men vriend in de zetel zaten, we durfden niet te bewegen om het fototoestel te nemen want anders zou ze mss weer wegschieten, dus hebben we er maar van genoten hoe ze voorzichtig een overal op sprong en een kijkje ging nemen. Ik heb nu wel de kodak constant bij me liggen voor als ze nog eens op ronde gaat zodat ik foto\'s kan doorsturen.
En alfred die is wat schichtiger nog hij heeft de vroegere favo verstopplaatjes van pitch overgenomen, een bult in de gordijn achter de diepvries dat is fredo, een kat onder de chauffage aan de zetel, ja hoor ook fredo, het rode bakje op de gang vind ik hem ook geregeld in terug maar ook hierbinnen op de krabpaal heeft hij al eens gelegen.
En nu net deze morgen wonder bij wonder, ik stond in de keuken bijna klaar om te vertrekken en toen kwam er plots een snoetje uit de living heel voorzichtig eens kijken wat er in de keuken te zien was, ik stond stokstijf stil, hij sloop naar de waterbakken alsof ik hem niet zou gezien hebben en dan snel terug de living in, ik noem hem men klein dikzakske, tis zo koddig die korte poten onder dat breed lijfke :-)
En voile voorlopig is dat alles wat ik te melden heb, maar ja het is nog maar sinds donderdagavond dat ze uit de badkamer zijn hé, dus volgens mij doen ze het goed hoor, wel nog wat briesen tegen de Fast maar ja ge weet hij is de baas hé.
O ja en we hebben zaterdag door wind en regen de kattenren gezet, enkel nog ze bovenaan toemaken en klaar, maar voorlopig blijven ze allemaal nog binnen hoor het is veel te slecht weer. Groetjes Ann