Nelson en Winnie

Lieve scheetjes van me,

Als 2 kleine hummeltjes van slechts enkele daagjes oud werden jullie bij mij gebracht door de melders. Zij hadden jullie ergens in een greppel gevonden, samen met jullie broertje of zusje. Helaas was hij of zij eerder die dag al gestorven.......
Gelukkig ging het met jullie wel heel goed, jullie groeiden snel op tot vrolijke en speelse kleuters. Vooral jij, Nelson, jij was echt een reusje! Je woog standaard 200 gram boven het normale gewicht, je goeide als kool en ontwikkelde een lekker pensje en dikke pootjes.....ehm, spierballetjes! Dan dat gepest en die uitdagende blikken van jou erbij en we hadden een heerlijk macho menneke hier rond banjeren. Maar knuffelen vond je ook heerlijk om te doen. Dat ging altijd vooraf aan je kwajongensstreken, een uitgebreid potje heerlijk knuffelen.

Winnie, jij was zo\'n heerlijk ronkepotje! Van knuffelen kon je erg genieten, dat liet je horen ook. Met je prachtige ronde kijkertjes keek je me zo liefdevol aan, ik smolt steeds weer. Je vachtje vond ik zo apart, zo heerlijk zacht, het leek wel fluweel. En zo\'n mooie tekening erin. Hmmm je was mijn \"om-op-te-eten-meisje\", klein en fijn.

Liefjes, ik heb vreselijk van jullie genoten!
Zulke gezonde, vrolijke en onbezorgde ukkies heb ik niet vaak in de opvang gehad.
Dat is wel eens fijn voor de afwisseling ;-)
Jullie zijn nu verhuisd naar jullie nieuwe thuisje in Heerlen, waar jullie een fijne toekomst tegemoet gaan. Ik heb al gehoord dat jullie je erg vermaken met alle speeltjes en de \"grote broer\" in huis.
Ik mis jullie wel hoor, pffff!
Maar ik weet dat jullie niks tekort komen bij jullie vrouwtje, beter kan ik niet wensen voor jullie.
Dag scheetjes! Groei, speel en geniet, en hopelijk tot ziens!

Twee heeele dikke kussen, jullie opvangmama Els