Nena

Nena, onze blinde poes, is vandaag vertrokken naar het verre Groningen. Na 3 maanden opvang in ons gezinnetje en een hele poos ziek zijn valt het ons zeer
zwaar afscheid van haar te moeten nemen. Voor haar begint een nieuwe start en daar zijn we natuurlijk wel blij om omdat haar dat gegund is. Ze komt bij een jong gezin terecht die al een poes hebben van 1 1/2 jaar en die graag een speelkameraadje wil hebben, aangezien beide werken en ze dan de hele dag alleen zit. Ze moet er wel wat voor over hebben, want ze heeft een belletje om haar nek gekregen, om Nena te waarschuwen dat ze eraan komt.( goed ideetje van nieuwe eigenaars). We hopen dan ook dat het snel dikke maatjes worden.
Nena zocht meteen contact met haar nieuwe baasjes en liet hun meteen zien dat ze wel in was voor een spelletje.De reis zal haar wel zwaar vallen.We hopen gauw wat van haar te horen en wensen onze kliene knuffelpoes alle geluk.
Opvangmamma Ine en Rowena

Reactie eigenaar:
We willen langs deze weg laten weten weten dat het goed gaat met Nena. Ze heeft zich geweldig gehouden tijdens de reis en, ondanks dat het toch wel een lange tocht was, geen kik gegeven. Dat is wel heel wat anders dan met onze Indy op reis, die schreeuwt moord en brand, maar Nena miewde slechts een beetje in het begin, en daarna lag ze wat te suffen met haar pootjes gekruisd over het traliehekje van het mandje. Kat in het bakkie, dus ;-)
Bij aankomst thuis hebben we haar in de woonkamer gezet en Indy boven, dat blijft de komende dagen zo, totdat we het gevoel hebben dat Nena wat gesettled is. Ze is overigens totaal niet verlegen!! Ze is juist ontzettend nieuwsgierig en onderzoekt elk hoekje van de kamer. Verbazingwekkend om te zien hoe goed ze zich red, zonder zicht, ik begin bijna te twijfelen of ze wel echt blind is (even met je hand voor haar ogen langsgaan ontkracht dit echter meteen weer, ze ziet toch echt niks). Vooral de cavia is op dit moment het onderwerp van haar interesse, ze is niet bij het hok weg te slaan.
Eten gaat ook prima, ze heeft direct bij aankomst wat kip met vermicelli gehad en zojuist weer, en dat eet ze met graagte: ze vist er heel secuur alle stukjes kip uit, de kieskeur ;-) De kattenbak heeft ze ook al ontdekt, ook dat gaat uitstekend.
Kortom: een goede start! Het is echt een heel lief beestje, en we zijn nu al aan haar gehecht.
En bij een nieuw begin van je leven hoort ook een nieuwe naam dachten we, dus we hebben haar haar 'Zuco' genoemd, naar een band waar ik erg weg van ben (Zuco 103) en naar de afkorting van Zuchero (ideetje van Jaap).
We houden je op de hoogte hoe het gaat.
Fijne paasdagen gewenst verder en geniet van het mooie weer he!
Francisca en Jaap