Nessy

Lieve Nessy,
 
Het heeft me even tijd gekost om ook voor jou een afscheidsverhaaltje te schrijven.
Je was redelijk zwaar gewond, zwaar niesziek, tot 2x toe een staartamputatie, een flinke brandwonde aan je zijflank en een letsel aan de oogjes toen je bij me in de opvang kwam.
Toch heb je de hele verzorging door geen kik gegeven, amper een keertje of 4 op mij geblazen. Onvoorstelbaar hoe je alles onderging, je vertrouwde me en wij hadden een speciale band opgebouwd.
Jij bent zo lief maar ook zo onderdanig. Houden van betekent soms ook loslaten.
Dit heb ik bij jou moeten doen lieverd, met pijn in het hart.
Ik had je zo graag zelf geadopteerd, maar mijn andere poes was veel te dominant naar jou toe. Zo kreeg je niet de kans om verder open te bloeien.
Nu ben je vertrokken naar hele lieve mensen in Rotterdam. Het is eventjes wennen voor je meisje, maar ik ben ervan overtuigd dat je niets tekort gaat komen daar.
Laat je maar lekker verwennen door hen, je verdient het als geen ander.
Jij zal voor altijd mijn "lieffie" zijn en blijven, dikke kus op je koppie.
 
Van je opvangouders Bina en Chris