Netti

Lieve Netti

Amper 5 weken was je toen een vriendin je vond langs de kant van de weg. Een wonder dat ze je zag zitten, want het was nog heel donker. Ze belde direct naar mij en zo ben je hier in opvang gekomen. In het begin een beetje afwachtend maar al snel werd duidelijk dat je van niet veel bang was. Je werd vriendjes met de rest van de bende en vooral met Guusje maakte je veel plezier. Samen spelen, eten, slapen, jullie werden onafscheidelijk. Vanaf de moment dat je besefte dat je vanalles kon met je nageltjes kon het plezier op de grote krabpaal beginnen. Je was niet meer te houden :-).
Er was al snel iemand die verliefd op je werd en die je een gouden mandje wou geven. Het gaat heel stilletjes zijn nu want je vriendje Guus is ook al verhuisd. Wat ga ik veel missen! Elke keer je klagende 'miaaauww' als je honger kreeg, en als ik me dan bukte ging je rechtop zitten en greep je mijn arm vast zodat ik je zo kon omhoog tillen. De
ijskast mocht ik niet opendoen of je zat erin :-). Vanaf de moment dat je op tafel kon was daar ook niks meer veilig. Als je dan een stukje vlees kreeg kon het niet snel genoeg gaan want dan kroop je zo naar boven via mijn broek.  Jou spurtjes door het hele huis als je achter een balletje of muisje hing. En als je dan moe werd en je wou gezelschap ging je naar Guusje of je kwam bij mij liggen. En wat genoot ik daarvan.
Met je pootjes tegen mijn gezicht aan en maar likjes geven en spinnen, tot je dan in slaap viel. Terwijl ik dit nu schrijf krijg ik een smsje van je nieuwe baasje waarin staat dat je nu juist bij haar ligt te slapen in haar armen. Ben superblij dat je je ginder overduidelijk goed
voelt.
Lieve schat, je bent maar een maand hier geweest maar toch zal het weer afkicken zijn voor mij. Ik ben er zeker van dat je ginder even gelukkig zal zijn en dat je nog veel zal spelen met je nieuwe poezenvriendinnetje. Geniet maar volop van je leventje want dat verdien je.


Dikke knuffel van je opvangmama Ils