Nikos en Nessy

Dag lieve Nikos,
Dag lieve lekkere knuffelbeer van me. Eindelijk heb je dan samen met je zusje Nessy je gouden mandje gevonden. Negen maanden lang zijn jullie hier geweest en wat hebben we van jullie aanwezigheid genoten. Ternauwernood vier weekjes oud waren jullie toen jullie als vlooienbaaltjes  uit een zwerfkattengroepje geplukt werden en jullie hebben ons nu als vrolijke kerngezonde pubers verlaten. Het is nu maar stilletjes zonder jullie, en vooral Bebíca blijft maar zoeken naar zijn vriendjes.
Nikos, jij was hier echt de stoere bink. Je was gelukkig al snel over je angsten heen en aan het leven bij mensen gewend. Dat was maar goed ook, want jij moest toch als voorbeeld dienen voor je angstige zusje. Alles wat jij deed, deed Nessy in een rustiger stadium wel een keer na. Overdag speelden jullie, als het weer het tenminste toeliet, buiten in de veilige kattenren en anders maakten jullie het hele huis wel onveilig. Overal zaten jullie in en aan, er zijn de afgelopen maanden heel wat bloempotten gesneuveld. Heerlijk vond je het, om ís avonds op de bank in mijn hals te komen sabbelen, en lekker samen naar ons soapje te kijken. Je hoorde al helemaal bij ons en maakte deel uit van ons kattengezin alsof het nooit anders geweest was.
En toen we het eigenlijk bijna niet meer verwachtten, belde Lindsay en daarna kwam ze samen met Nico en de kinderen kennismaken. Het klikte allemaal, je mocht samen blijven met je zusje en jullie kregen, net als hier, weer een klein zwart kattenvriendje. De eerste dagen had juist jij het even heel moeilijk om de weg in je nieuwe huisje te vinden, maar inmiddels heb ik je op foto's gezien, en je lag, net zoals hier, heerlijk te kroelen. Dag lieve knuffelkont, we wensen je samen met je zusje en je nieuwe baasjes een heel gelukkig leventje toe.

Veel liefs van je opvangmama Ilse en opvangpapa Martin, van Guido, en natuurlijk ook van Tommie, Sunny, Azrael, en jullie maatje Bebíca.