Noortje en Lieke

Dag lieve Noortje-piepeloortje, mijn kleine meisje. Ineens heb ik zeeën van tijd over nu jij er niet meer bent, nu je niet meer uren en uren aan mijn oren hangt. Jij was altijd mijn kleine meisje, het hummeltje met teveel vel voor haar lijfje. Je leek wel een klein vliegend eekhoorntje met die flappen aan je pootjes!
Jullie waren nog klein toen je bij me binnenkwam. Eerst al weggerukt van de warmte van jullie mama, en niet lang daarna ook van jullie pleegmama moesten jullie het ineens doen met mensenliefde en mensenhanden. Wat hebben jullie gepiept en geschreeuwd om je mama, en wat heb ik een tranen gelaten om haar, want ze moet jullie toch wel gemist hebben. Maar jullie waren stoere kleintjes, jullie weigerden het flesje pertinent en wilden alleen maar zelf eten. Dat ging dan wel met vier pootjes en twee oren in plaats van met je mond, maar dat mocht de pret niet drukken en badderen was eigenlijk best leuk!
Je groeide op van een mini-peuter tot een stevige kleuter met een heerlijk rond buikje. Je dag vulde je met spelen en met knuffel-sabbelen. Urenlang lag je in mijn shirt te slapen of sabbelde je aan mijn mouw. Niet veel later ontdekte je mijn oren, aangespoord door Feniks, en vanaf dat moment was je daar niet meer weg te slaan. Je krulde je op langs mijn nek en sabbelde dan net zo lang totdat mijn oor roodgloeiend was. Dan draaide je je om, en ging aan mijn andere oor verder. Totdat die ook “op” was, en je weer naar de andere kant terug ging. Ik moest je soms wegpakken omdat ik toch echt moest opstaan om naar het werk te gaan.
Alles ging zo goed in jullie zorgeloze nestje, totdat jij ineens een paar dagen moest spugen. Het hield maar niet op, en toen je dan eindelijk wel stopte met braken, kwam daar een enorme diarree (of liever bruin water) voor in de plaats. Je bent een week echt niet lekker geweest en je was broodmager, maar je bent een sterke meid en je hebt uiteindelijk zelf heel even Lieke weer ingehaald in gewicht.
Klein en schattig als je was moesten mensen vooral niet denken dat je niet voor jezelf kunt opkomen, want je bent een pittig ding dat zich absoluut niet op de kop laat zitten. Af en toe moest ik Lieke zelfs beschermen omdat je zomaar haar speeltje afpakte. Maar jouw schattige blik uit die droevige oogjes heeft je wel een geweldig plekje opgeleverd. Evelien was al helemaal verliefd geworden op je, en ik hoor dat jij haar oren en shirt ook al lekker vindt!
Lief kleintje, je hebt een geweldig huisje gevonden bij Evelien en Erik, waar je een mooie grote poes mag worden. Floris mist je enorm, en Tante Flo kan ineens niet meer je bekoorlijke toetje wassen. Tanne mist haar kleine vriendinnetje ook. En ik voel me raar en leeg, zo zonder klein sabbelaartje aan mijn oren. Lief Noortje, ren maar lekker heen en weer daar met je zusje, en ik zie je gauw weer!
Judith.