Oskar

Oskar, lieve jongen. Je was flink ziek toen je werd gemeld, ik werd erop uit gestuurd om een kijkje te nemen. De eerste berichten waren niet rooskleurig, je liet je eerst niet zien. Ik ben rechtstreeks met je langs de DA gereden, daar kreeg je wat spuitjes en je moest een kuur krijgen. Je had wondjes in je bekje, dat bemoeilijkte het eten. Je ging dan naar opvangmama Sabine, daar werd je in de watten gelegd. Je mocht dan naar ons over komen, terug herenigd met je vriendinnetje Dante. Je was het niet helemaal eens met die verhuis, jij had je hartje verpand aan je opvangmama Sabine. Maar beetje bij beetje kwam je toch los en al die katten om mee te spelen, vond je toch echt wel prettig. Jouw super grote ogen, maakten plaats voor genietende oogjes, die geregeld een knipoogje zonden. Je kon zo genieten van de speelmomenten, een babbeltje slaan vond je ook gezellig. Je werd een genot om naar te kijken, wat hebben we van je genoten, lieve jongen.
Nu ben je met je kontje in de boter gevallen, er kwamen heel lieve mensen voor je kijken, mensen die jou namen zoals je bent. De klik was er meteen, voor ons geen twijfel mogelijk, dit werden jou baasjes.
Oskar jongen, grijp deze gouden kans, laat je zien zoals je bent, mooi van binnen en mooi van buiten. Je komt er wel, lieve schat, zeker weten.....
We missen je, lieve vent, wat laat je een leegte na. Het ga je goed jongen, geniet van je nieuwe thuis en je gezin, jou zal niks tekort komen.
Dikke knuff van je opvangmama Marina, Kim en Sven. Neusje van al je vriendjes, vooral van Dante en Grijsje.

Lieve Oskarito,
Ja jongen, jij had nog een opvangmamma...uit een ver verleden.
Ik zie je nog binnenkomen, met die grote rollende ogen van je, ziekjes, maar toch ook wel toegankelijk voor mij.
De medicijntjes gingen erin als koek en ik mocht toch, op aparte wijze, veel bij jou doen. Je kleine hartje sprak boekdelen lieve gekke jongen.
Ik was vereerd om bij jouw plaatsing aanwezig te zijn, en ik weet  dat het jou heel heel goed zal gaan straks. Je hebt lieve baasjes gevonden die jou nemen zoals je bent. En zo hoort dat..
Geniet ervan, neem maar lekker je tijd, ik weet dat je het kunt, ik weet dat jij nog heel heel veel in je mars hebt!
Knuffel van je eerste opvangmamma Sabine

Reactie eigenaar:
Oskar is nu al een aantal dagen uit de bench. Hij zit nu op een kleine verhoging achter de bench. Maar hij gaat niet zoals we hadden verwacht in een dicht mandje of krabpaalhuisje zitten. Hij wordt nu erg nieuwsgierig naar wat er toch allemaal om zich heen gebeurt. Gister kwam hij uit zijn hoekje om eens even goed naar een andere kat te kijken. Vanmorgen toen ik opstond zat  hij zelfs in een andere kamer. Als ik bij hem in de buurt ben en op de grond zit, begint hij op en neer te lopen, te gapen en zich uit te rekken. Ik vind dat hij al enorm vooruit is gegaan in die paar dagen. Ik merk wel dat ik het moeilijk vind om hem niet eens even te aaien, omdat ik dat met al mijn andere beesten zo vaak doe. Maar Oskar moet uit zichzelf komen.
Gister heeft hij een aanvaring met onze poes (Renske) gehad. Hij heeft haar flink op haar donder gegeven. De beste manier om Renske aan te pakken, anders blijft ze klieren.
Voor Doggie (de baas van de dieren en erg sociaal) heeft hij ontzag, maar hij vindt hem wel het leukste. Doggie heeft de eigenschap om heel hard te gaan spinnen als  hij het naar zijn zin heeft. Daar wordt Oskar heel rustig van. Dus zit ik nu veel met Doggie in de buurt van Oskar. Ik denk dat het niet zo heel lang meer duurt voordat Oskar er ook bij in de buurt komt zitten. Je ziet hem steeds een stapje in onze richting maken en dan weer terug gaan. Ik hou jullie op de hoogte,
Groeten Werny en Harold