Pebbles

Lieve Pebbles
 
24 januari kreeg ik een telefoontje met de vraag of ik een tijdje voor je wou zorgen. Ik moest geen twee keer nadenken...natuurlijk was je welkom. Het was buiten zo koud dat je wel blij zal geweest zijn dat je eindelijk een warm plaatsje had. De eerste week heb je dan ook niks anders gedaan dan gegeten en geslapen, zo moe was je van in dat koude winterweer te moeten overleven.
Dag na dag bloeide je meer open, vooral toen je ook vertrouwen had in al je poezenvriendinnetjes die je hier had. En toen ze je dan ook aanvaard hadden was het hek helemaal van de dam :-). Wat hield je ervan achter hen te jagen, het hele huis rond, zelfs in het midden van de nacht. Wanneer 's morgens de wekker ging, stond je al klaar naast je bakje omdat je honger had, en als ik niet direct deed wat je wou ging je al 'pratend' achter me aan tot ik je gaf wat je vroeg. Praten kon je als de beste: wanneer je aandacht wou stond je naast me en keek je met vragende ogen omhoog en maar miauwen. Als ik je dan op mijn schoot pakte was je tevreden.
Een echte deugniet kon je ook zijn. Snoepjes stelen... vanaf het moment dat je wist waar ze stonden was je niet meer te houden. Hoe je het deksel eraf kreeg is mij een raadsel, maar ik heb meer dan 1 potje moeten weggooien omdat je ze dan op de grond kieperde... recht de waterkom in :-).
Je was bijna twee maanden hier toen ik op een zondag facebook open deed en je op de pagina van de vzw zag staan. Mijn hart stond ff stil want ik wist dat de kans bestond dat je nu niet meer zolang bij mij zou blijven. En ja hoor, tussen al die positieve reacties bij je schone foto (want poseren kon je als de beste, een echt fotomodel) stond er eentje die mij ook direct aansprak. Mensen die verliefd waren vanaf het moment dat ze je foto zagen. Wat niet moeilijk is want je bent echt een schatje. Ze hebben direct een afspraak gemaakt om te mogen komen kijken naar jou, een afspraak die ze nog moesten veranderen omwille van het slechte weer. Dat vond ik natuurlijk helemaal niet erg want dan kon ik nog een dagje langer van jou genieten.
Toen het moment kwam wist ik direct dat het goed zat, super lieve mensen waar je terecht gekomen bent. Ze hebben al een hele dierentuin dus jij gaat je daar zeker niet vervelen. Voor mij is het natuurlijk een stuk moeilijker, want ik was al zo gewoon dat je altijd achter me aan kwam dat ik nu moet afkicken. Maar ik heb nu weer een plaatsje vrij om een ander sukkelaartje te helpen zodat die ook een gouden mandje kan vinden zoals jij.
Lieve schat... hopelijk ben je daar je hele verdere leventje nog gelukkig en hopelijk herken je me nog als ik je kom bezoeken.
 
dikke kus en knuffel
je opvangmama xxx