Peggy

Dag lieve Peggy,
Eindelijk mag jij dan ook vertrekken. Je was het enige meisje tussen vier broers uit het nestje kittens van vier weekjes oud, en wat voor een meisje! Een waar schoonheidskoninginnetje kwam tevoorschijn na een uitgebreid bad in de Zwitsal babyshampoo, want dat bad hadden jullie allemaal heel hard nodig. En wat had jij een mooie lange haren, en wat was je lief en mooi met dat witte befje, je witte sokjes en je witte snorharen. Al heel snel al waren er twee lieve mama's die jou in hun gezinnetje op wilden nemen, maar we mochten jullie zelf nog een paar weekjes houden tot jullie groot genoeg waren. We hebben toen een enorm gezellige tijd gehad met jullie als vijftal in ons midden. Natuurlijk hadden jullie alle vijf tegelijk diarree, en natuurlijk begonnen jullie alle vijf tegelijk te snotteren, maar de meeste tijd hebben we van jullie allemaal genoten. Wel was jij ook duidelijk de meid in het gezelschap. Als je iets niet wilde, verzette jij je duidelijk feller dan je broertjes. Zowel je nageltjes als je tandjes waren duidelijk scherper. Met eten was jij net weer iets kieskeuriger en met spelen wist jij ook precies wat je wilde. Jullie dolden gezellig door het hele huis en leerden van elkaar en van de andere katten hier alles wat een katje moet leren, vooral natuurlijk het kattenkwaad. En toen kwam de tijd dat jullie groot genoeg waren om te enten en zo langzamerhand te vertrekken. Maar helaas, op de dag dat we naar de dierenarts moesten, werd jij een beetje koortsig en je oogjes begonnen weer te tranen. Dus terwijl al je broertjes wel een prikje kregen, mocht jij pilletjes antibiotica gaan slikken. Natuurlijk een teleurstelling voor je nieuwe mamaís, die zich zo verheugd hadden op je komst, maar die toch nog iets langer geduld moesten hebben. Een voor een vertrokken je broertjes, eerst Punky, dan Pjotr en twee daagjes later ook Patriek, alleen Pinto hield je gelukkig nog als gezelschap over, omdat die ons heel duidelijk maakte, dat wij hem zelf moesten adopteren. Maar je herstelde gelukkig wel al ging het langzaam, en na twee weken nog samen met Pinto te hebben kunnen spelen, vaak met het mooie weer ook buiten in de kattenren, brak de tijd aan, dat we ook jou konden uitzwaaien, op weg naar je gouden mandje.
Dag kleine wolbaal, je krijgt een mooie nieuwe naam, waar je wel snel naar zult luisteren, want Pebbles lijkt toch nog best een beetje op onze Peggy.
Dus: lieve kleine Pebbles-Peggy, van een kleine schoonheid zul je beslist uitgroeien tot een grote schoonheid, maar belangrijker is dat jij een heel fijn en vooral gelukkig leventje gaat krijgen bij Carine en Judith, en je nieuwe vriendjes daar.