Pepita

Lieve Pepita,
Ik weet het nog goed dat ik jou en je 4 broertjes ging ophalen in België.
Wat waren jullie toch aan het snotteren en de meeste ook nog een beetje bang.
Met veel geduld en liefde en veel poetswerk werden jullie gelukkig allemaal weer beter.
Je vond de wereld in het begin maar beetje eng en van nieuwe dingen schrok je.
Maar ook dat veranderde, je kroop uit je schulp en bedacht dat de wereld toch niet zo eng was.
Je broertjes gingen al snel allemaal naar hun vaste huisjes. Jij bleef tot mijn verbazing nog lang bij ons. Je veranderde van een ietwat timide meisje in een vrolijk uitgelaten pittige meid. Je vloog als een wervelwind door het huis en spelend met de speelgoedmuisjes en nog meer.
Je kwam rennend naar me toe als je een knuffel wilde of je gewoon lekker wilde neerploffen om te slapen. Er zijn momenten geweest dat ik dacht dat je nog wel eens een tijdje mij zou blijven.
Totdat ik van de kattenbemiddeling bericht kreeg dat er mensen je graag een huisje zouden bieden. Het was even slikken want als het goed ging zou je ook direct mee mogen. En het was een match, zulke lieve mensen voor jou die je alle ruimte en liefde wilden geven die je nodig had en vooral je vaste huisje. Ik heb je nog even flink geknuffeld en een dikke zoen gegeven en toen ging je met je papa en mama mee. Het heeft wat traantjes gekost maar het was goed. Ik hoor van je mama dat je het geweldig naar je zin hebt bij hen. Je hebt daar 2 vriendjes die even wat moesten wennen maar van wie jij al houdt en zij gaan ook van jou houden hoor. Je papa en mama zijn helemaal weg van jou dus het kan niet beter. Lieve schat het ga je goed!!
Dikke kus van je opvangmama Carla