Pinto

Welkom Pinto,

Samen met je zusje en je drie broertjes was je door mama zwerfpoes in een open kelderruimte van een huis in Dilsen neergelegd, toen je vijf weekjes oud was.  Jullie konden daar niet blijven, omdat de grote honden, die daar woonden, jullie beschouwden als een paar hapklare brokken.  Daarom kwamen  jullie allemaal bij ons in de opvang. Toen ik je koppetje voor het eerst zag, was ik eigenlijk al helemaal voor je gevallen. Maar nee, aan gezinsuitbreiding werd toch echt niet gedacht. Naast onze eigen ex-zwervertjes hadden we opvangertje Azrael al geadopteerd en twee jaar later namen we ook BebÌca in ons gezin op. Je kunt niet blijven adopteren. Dus: nee, nee en nog eens nee.
Je was de kleinste en magerste van het stel, met heel veel lange en vieze haartjes, die alle kanten uitstonden, natuurlijk niesziekte en de daarbij horende vieze oogjes en neusje. Eten wilde je zelf niet, terwijl je dat best zelf zou moeten kunnen op die leeftijd. Dus telkens maar weer spuitjes voer in je bekje duwen, en ja, dat werkte je dan ook met smaak weg. Tot we na een paar dagen modderen ontdekten dat jij ìstofzuigertjeî speelde, want het lukte je wel om alle restantjes van het eten van de andere katjes van het laminaat weg te pikken. Nou, dan kun je ook zelf uit een bakje eten, vonden we! Toen moest je gewoon wel en je deed het dus ook uitstekend.
Ook had jij de meeste diarree van allemaal, maar jezelf schoonmaken, ho maar. Dat lukte je van geen kant, dus jij was degene die iedere avond opnieuw in de babyshampoo gedompeld moest worden en vaak ís morgens ook nog eens. Maar het ging allemaal over en ook jij werd een gezonde kitten met een bol buikje, mooie oogjes en  glanzende haartjes en zo kwam je op de website terecht.
Tot mijn grote verbazing werd jij, toch met het lolligste koppie van allemaal, er niet als eerste kitten uitgeplukt en daarna ook niet eens als tweede. Tegelijkertijd bleek, dat onze eigen BebÌca, die na het vertrek van zijn speelkameraadjes, de opvangertjes Nikos en Nessy, een paar weken heel diep bedroefd en echt zoekende in huis had rondgedwaald, door jullie  gezelschap weer helemaal opbloeide. Vooral jij kon je zo heerlijk tegen hem aan schurken. De beslissing werd toen heel snel genomen, lieve Pinto, jij mag hier lekker groot worden en een fijn kattenleventje leiden, en wij zijn allemaal heel blij met jou!
Liefs van mama Ilse, papa Martin, en je broertjes Tommie, Sunny, Azrael en BebÌca.