Pommetje
Over Pommetje
Welkom lieve Pommetje!
Voor jou geen afscheidsverhaaltje, maar een warm welkom!
Vanaf dag 1 voelde ik een klik met jou. Je kwam samen met je twee broertjes bij ons binnen. Je had een heel ziek oogje, herpes. Dankzij Lianne en de dierenarts ben je daarvan helemaal genezen. Je was echter zo bang, je kroop helemaal achter in de bench weg en vond alle aaitjes en aandacht maar niets. Ook had je je vaste stekje in de krabpaal, daar kon je lekker veilig in wegkruipen. Na een tijdje vond je het wel fijn als je daar geaaid werd, maar de echte klik bleef uit. Je bekeek me altijd vanaf een afstandje en knipperde dan lief met je oogjes. Spelen deed je na een tijdje wel, maar een echt actief ventje was je niet.
In onze vakantie ben je naar een ander opvanggezin verhuisd, waar je ook wat op jezelf bleef. Je hebt het daar heel goed gehad, maar genieten van knuffels moest je nog leren. Toen je terugkwam en je uit je reismandje stapte, kwam opeens een hele andere Pom boven water. Je hebt zo gekroeld en geknuffeld met me, je had me blijkbaar toch echt gemist. Zo lief! Vanaf toen begreep ik ook dat het een zware opgave zou worden om jou ooit te laten gaan ….
Je broertjes verhuisden naar een ander opvanggezin, jij mocht nu fijn 24 uur bij ons en onze katten zijn en je ging daarmee ook enorm vooruit. Alle aandacht was nu voor jou! Je kroop meteen de eerste avond dat je alleen was, bij ons op schoot, alsof je zo troost zocht. Vanaf die avond is het nu dan ook elke dag feest! Je zoekt ons constant op in huis, ligt elke avond bij ons en ’s morgens hoor ik je al aan de deur krabben ter begroeting.
Dankzij onze Dommel heb je leren spelen. Jullie rennen heel wat af samen. Rob noemt jullie de “brothers in crime”. Samen spoken jullie van alles uit. We wilden jullie dan ook niet scheiden. En natuurlijk konden wij onze kleine knuffelkont ook niet meer missen! Van alle katjes die wij ooit in de opvang hebben gehad, heb jij wel de grootste ontwikkeling doorgemaakt. Van kleine zieke, bange uk naar vrolijk speelse, gezonde, knuffelkater.
Wij hebben ook altijd heel hard geroepen, 4 katten is de limit. Dat we er nu toch 5 hebben, zegt genoeg denk ik ……
Welkom dan ook lieve Pommetje Speciaal! Jij hebt je gouden mandje gevonden!
Een hele dikke welkomstknuffel van je papa Rob, mama Chantal en poezenvriendjes Mowgli, Nala, Caya en Dommel!