Puk

Ik zit al weer een tijdje in de opvang nu, en ik voel me heel goed.
Elke avond spring ik miauwend op het bed en zoek ik daar een fijn plekje tegen opvangmama’s benen. Ik ben een ontzettende knuffelkont geworden, ik krijg niet genoeg van haar aaitjes. Oppakken vind ik nog altijd een beetje eng, maar na verloop van tijd kan ik daar misschien wel aan wennen. Voorlopig vind ik het al heel knap van mijzelf dat ik op schoot kruip en daar languit kan liggen genieten.
Aan wie mag ik mijn liefde geven?