Qiwi en Quinty

Quinty Lieve Quinty, Twee weken oud was je pas toen je bij ons kwam, een klein zwart bolletje wol. Om de twee uur kreeg je het flesje en wat knapte je snel op! Je groeide als kool en we genoten van de ontwikkelen die we bij je zagen. Je begon jezelf te wassen, je probeerde al uit je mandje te klimmen en de laatste dagen liep je door het huis, uren konden we kijken hoe je de wereld om je heen begon te ontdekken. Heerlijk was het om te zien hoe je kon genieten van het leven, hoe je spinnend bij ons in bed lag en hoe je op alle mogelijke manieren probeerde om zo dicht mogelijk bij ons in de buurt te zijn. Vooral Peter was helemaal gek op je. Hij had je het liefste gehouden, maar uiteindelijk hebben we besloten dit niet te doen. We gingen voor jou een te gek baasje zoeken. Helaas, lieve Quinty, heeft het nooit zover mogen komen. Je veranderde van de een op de andere dag van een speelse lieve kitten in een kasplantje. Het gevoel van machteloosheid wat we op dat moment voelden is onbeschrijfelijk. We wilden je zo graag helpen…Samen hebben we die laatste nacht dat je bij ons was gevochten, gevochten voor jouw leventje. Maar het heeft niet mogen baten…veel te jong heb je ons verlaten. En dat doet pijn. Lieve schat, we missen je enorm. Rust zacht. Een heel dikke knuffel en een kus van je opvangouders Tessa en Peter