Ramses 109

Lieve Ramses,
Als piepklein kittentje, met je oogjes nog dicht, was je al zo liefdevol. Tevreden na een lekker flesje melk kronkelde je op mijn schoot en in mijn nek. Je genoot toen al met volle teugen van mijn strelingen.
Je groeide op, je werd zelfstandiger. Je leerde nieuwe dingetjes, nieuwe spelletjes. De ondeugd ontwaakte in jou en je werd een klein boefje. Maar je onvoorwaardelijke liefde bleef, mijn schatje. Soms duwde je daar zelfs een van je familieleden voor opzij. Enkel om jouw liefde te kunnen delen met mij.
Ik mis je erg, kleine jongen. Ik mis je ondeugende blikken en gekke spelletjes, je grappige gegrom als je dacht dat iemand je van je eten zou bestelen, onze innige knuffelmomenten waarin je helemaal in me leek te willen verdwijnen...
Maar ook jouw tijd is gekomen en ik geloof dat je het wel getroffen hebt. Je nieuwe thuis ligt bij een leuk gezin in Doenrade. Ze hebben al een kat, waar je vast en zeker grote vriendjes mee zult worden. Net als je voorgangertjes (en vast en zeker ook als je opvolgertjes) heb je voor altijd een plekje in mijn hartje.
Een laatste knuffel is ons afscheid. Het ga je goed, lieve Ramses...
Een dikke kus van je opvangmama Els.

Reactie eigenaar:
Even een berichtje van het gelukkige opvanggezin van Ramses:
Na een rustige rit richting Doenrade, was Ramses blij eindelijk uit zijn bench te mogen. Lekker op verkenning uit, naar zijn nieuwe eten en drinkbakjes, krabpaal, speeltjes, kattebak etc. Meteen maar een slokje drinken van de overheerlijke kattenmelk, ook het eten smaakte hem al prima.
We hebben Ramses duidelijk laten zien waar zijn kattebak was en ook dit ging vanzelf.
Lekker verkennend door de kamer, zonder kinderen en zonder andere poes.
Het beviel hem prima, hij liep als de sultan door het huis.
Donderdagnacht lekker in zijn eigen mandje gelegen, heeft wel nog wat gemiauwd maar is toch in slaap gevallen.
Vrijdag weer fit op en de 1e ontmoeting met onze andere, 12- jarige, kater was niet echt een succes. Nouschke ging op afstand staan blazen en Ramses heeft helemaal geen angst, echter Nouschke loopt weg en gaat gewoon buiten zitten bij zijn eigen spulletjes. 's Middag nogmaals geprobeerd, ze kwamen al bij elkaar in de buurt, blazen wel, maar slaan niet naar elkaar. Goed, nog steeds niet van harte