Roosje

Mijn allerliefste Roosje, al anderhalf jaar was je bij ons in de opvang.
Samen met broertje Jip ben je bij ons binnengekomen met het calicivirus.
Jip hebben we na lang vechten moeten laten gaan...jij hebt ook gevochten en je vecht nog altijd. Je bent nog steeds niet genezen. Zal je ooit genezen? Dat weten we niet.
Maar, liefste Roosje, ik wilde je niet meer laten gaan.
Soms was er wel interresse in jou, maar de vrees dat je in je nieuw gezin zou hervallen was zo groot....nee ik laat je nooit meer gaan, je krijgt hier de beste zorgen voor de rest van je leven en ik hoop dat dat nog heel lang mag duren.
Ik heb Jip beloofd toen hij aan het sterven was dat ik voor je zou blijven zorgen en die belofte ga ik nu waar maken.
Roosje, mijn allerliefste Roosje, je moet nooit meer gaan....
Dikke kus, welkom officieel in de familie.
Je opvangmama, Sandrine