Roosje 01

Roos Lieve Roos, Enkele weken geleden werd jij gespot, achter een kippenhok op de boerderij. Je was jong, heel bang en had 3 kleintjes te beschermen. Je zat daar dan ook angstig te kijken naar de mensen die jou en je kindjes hadden ontdekt. De boer was niet gecharmeerd van jullie aanwezigheid. Jij wist het niet, maar je moest daar zo snel mogelijk weg. Achter de schermen werd er druk geregeld, en jij mocht met je kindjes naar een gastgezin. Daar kon je je kleintjes veilig groot brengen en er was genoeg te eten voor allemaal. Voor jou was het zwaar, je vertrouwde de mensen niet. Je hoefde niet te eten, je was bang. Heel voorzichtig ontdooide je een beetje en besloot je dan toch voor je kleintjes te zorgen. Je kindjes groeide snel op. Zij vertrouwde de mensen wel. Die brachten immers steeds weer lekkers en speelde met je. Je kittens vertrokken . Jij mocht bij het gastgezin in huis blijven. Je vond het eng, liet je maar af en toe zien, maar je was thuis. Er werd zelfs besloten dat je voor altijd mocht blijven, je hoefde nooit meer ergens te gaan wennen! Maar hoe erg is het als vlak na adoptie het lot anders bepaald! Je vond in huis af en toe wat te smikkelen wat niet voor jou bedoeld was, er liep af en toe een verloren muisje en die was dan voor jou. Dat was je zo gewent. En op een dag grijp je het verkeerde muisje. Een muisje dat net vergif gegeten had… Je werd ziek. Met spoed ben je naar de dierenarts gebracht en heb je aan infuus gelegen. Alle snelle hulp mocht helaas niet baten. Lieve Roos, ook al zagen we je niet zoveel, je wordt enorm gemist! We hadden je zo veel meer gegund, we wilde nog zo een lange weg met jou gaan, alles voor een beter leven voor jou! Je kindjes doen het goed, je kan gerust zijn. Rust zacht lieve Roos.