Sativa

Deze kittens werden bedreigd met vergiftiging.

Dag allemaal!

Ik ben Sativa!  Ik ben samen met mijn 2 broertjes bij mijn opvangmama terechtgekomen.  Brrrr, niet leuk, ik zat goed buiten, ik wilde helemaal niet bij mensen binnen zijn.  Ik had schrik van mensen, ah ja, mensen zijn slecht, ze strooiden vergif en wilden mij niet...mijn echte mama is zo ook gestorven, en mijn pleegpoesmama hebben ze ook ziek gemaakt....

Dus nee, geen zin er in, en wij met ons drietjes bleven samen lekker koppig zijn.

Maar ja, ik ben natuurlijk het enige meisje, en ik ben uiteraard stoerder dan mijn 2 broers....ik dacht, ik ga toch eens op verkenning uit...
Goh, hier krijg ik lekker eten, hier is het altijd lekker warm, hier zijn leuke plekjes om te liggen, speelgoedjes, snoepjes, ... dat zal wel zijn dat ik koppig ging blijven, véél te leuk om dat allemaal te moeten missen!
En ja, zo slecht zijn de mensen dan blijkbaar toch ook weer niet....zo raar, hier lopen nog katten rond, en die worden geaaid, en die zien hen graag, en die miauwen en krijgen reactie, er wordt mee gebabbeld, en mee gespeeld.... Dat wilde ik ook wel, dus ik heb het voorbeeld gegeven aan mijn broers!  Natuurlijk, zo'n stoere zus dat ik ben, ik begin me lekker thuis te voelen in dit huis!

Ik ben graag in de buurt van iedereen, ik kom naar je toe als je mij roept of tegen mij praat.  Ik kom met véél plezier als ik eten krijg, of snoepjes.  Ik strijk langs de benen af van mijn opvangmama, en babbel tegen haar.
Ik geniet, ik zie dat het leuk is en vooral goed is!  Maar ik wil wel niet dat ze mij aanraakt....nee, dat vind ik nog te eng...  Als ik lekker langs haar benen strijk of onder haar doorkruip (als ik eten krijg), ja dan kan ik volop genieten van de aaikes die ik krijg.  Maar als ik ergens zit of lig, dan wil ik wél de aandacht, maar wil ik niet dat ze naar mij toekomt.  Nee, dat vind ik écht te eng, dan ben ik rap weg.
Ben wel stoer genoeg hoor, dus verstoppen doe ik me niet meer, je moet me gewoon kennen, en me gewoon lekker met rust laten.  Ik geef wel aan wat ik van jou wil, en voel me zo veilig.

Mijn lievelingsplekje....boven op de krabpaal.  Van daaruit kan ik alles zien wat er in de keuken en in de living gebeurd, en van daaruit kan ik buitenkijken.  Zalig!
Daar kan ik heerlijk liggen ronken, daar voel ik me goed!

Dus ja, ik voel me al aardig thuis bij mijn opvangmama.  Maar ik heb gehoord dat dat maar tijdelijk is...DUS, ik moet op zoek naar een eigen plekje, een plekje waar ik me thuis kan voelen (oei? zonder mijn broers?  Dat gaat wel wennen worden....of neemt iemand ons alle drie? ;-) ).
Wil jij mij zo'n plekje geven??  Ik hou van een rustige plaats, waar ik mag zijn wie ik ben, waar ik de tijd krijg om te wennen, en waar je niet van me verwacht dat ik kom knuffelen of bij je kom liggen (wie weet....ooit gaat dat misschien nog gebeuren).
Ik ben verder heel braaf, rustig, als ik een krabpaal heb, een kattenbak, en wat speelgoedjes, dan kan het niet meer stuk.  Ik beloof dat ik braaf en lief zal zijn, en dat je mij heel graag gaat zien.
Ik kan ook met andere poezen/katten om, vindt het zelfs heel leuk om die mee in huis te hebben, ik zie hen graag en kan veel van hen leren.

Dus ja, wie wil??

Dank je, Sativa