Sean en Sam

Ik ben Sean en ik moet nu even weg.
…….

Hey hoi, ja sorry hoor, er kwam een witte muis voorbij en die was me aan het uitdagen. Die is altijd zo irritant. Ik ken hem nu al een tijdje en ik snap niet dat ie nog leeft. Ik heb hem zo vaak te grazen gehad en nog he, komt ie voorbij springen. Ik wist trouwens niet dat muizen konden springen, maar goed. Raar is wel dat er steeds een verzorger bij staat en die muis steeds dezelfde blik heeft. Best dom. Maar ooit komt er een dag en dan lacht Barbie ( zo noem ik hem) niet meer.
Soit, niet belangrijk, hee ben even weg.
……..

Ja, ik zag een verzorgster met snoepjes. Ken je die snack? Met kip smaak en van die lange stengeltjes. Mmjammsmakjamm.

Wat moest ik ook alweer doen? Mezelf promoten? Jemig, moet dat echt, ik heb het druhukkk.
Mijn verzorgers zeggen trouwens dat ik de liefste blik heb ooit. Ik ben jong en ik wil wat.
Ben maar 1 jaar oud en mijn broers Sam en Sushi zijn volgens mij net zo oud. Mijn broers zijn trouwens mijn alles. Sam heeft soms een duwtje nodig en ik bied hem die springplank. Soms zegt ie: “Sean, pssst, ben een beetje verdrietig, niet verder vertellen he” . Broederliefde gaat voor Barbie en lange stengel snoepjes, dus dan vlijt ik me tegen hem aan en geef hem kusjes “ geen zorgen Sam, ik ben bij je.”
Ik hou van grote mensen, maar ze moeten niet te snel roepen: “ Heeee, jij leukerd kom es hier” . Dat vind ik een beetje over the top. Gewoon rustig doen, en Sean mijzelf, is zo te paaien. Zelfs als je Barbie laat springen dan hou ik nog meer van je.
Ik spring niet bij iedereen op schoot, maar dat hoeft ook niet. Ik kan velen bekoren met een luide prrrrrr, een kopje hier en daar en dan al zwijmelend tegen je aan, dromen van muizenvallen en kruiptunnels.

Ik moet weer weg, ze hebben de buitenren niet goed afgesloten, ik zie een GAT

Sweet dreams, I am all yours