Silke en Ibbe
Over Silke en Ibbe
Slik, het moment van vertrek was dus aangebroken, mijn langzittenblijvertjes Ibbe en Silke zijn vertrokken naar hun gouden mandje.
1 jaar en 8 maanden waren jullie terug bij ons, een erg lange tijd. Een tijd waar verdriet en vreugde soms hand in hand gingen, een tijd waarin ik jullie zag groeien. Jullie zagen katjes komen en gaan, nieuwelingen brachten soms stress voor jullie mee. Ik speelde menig keer met de gedachte jullie zelf te adopteren, maar dat zou betekenen stoppen met opvangen. Erg moeilijke keuze, want dan bleven veel katjes in de kou staan, die ook een kans nodig hadden. Jullie hadden rust en stabiliteit nodig, als ik jullie echt lief had wist ik dat ik jullie moest los laten. Echte liefde kan pijn doen, dat heb ik nu weer ervaren, jullie los laten was erg moeilijk...
Silke, broos, kwetsbaar ding. Menig uur hebben we met mekaar gekletst. Je kon zo mooi praten, jou conversaties werden een vertrouwd geluid. Kletsen met ons, kletsen met Lotje of de jongens als ze binnen kwamen. Roepen op je zusje als je haar effe kwijt was, om dan vervolgens een heel boek te vertellen, alsof jullie mekaar in jaren niet gezien hadden. Dikwijls wenste ik dat ik kattentaal sprak, ik had maar al te graag verstaan wat jullie toch steeds te vertellen hadden.
Sillliewillie we hebben een lange weg samen bewandeld, die weg was niet altijd even makkelijk voor jou. Toch was je een makkelijk patientje, steeds liet je je gedwee onderzoeken. Je kende al de routine van regelmatig plasje opvangen. Als je met je speciale bakje de bench in ging, dan wist je als ik snel men plasje doe, mag ik weer gaan spelen. Nooit heb je gebeten, nooit haalde je uit, zo\'n zachtaardig karaktertje, ondanks je grote angst, bleef je toch steeds lief.
Jij liet je nu wat makkelijker vangen dan je zusje, maar toch keken ook jou grote ogen me niet begrijpend aan. Je snapte het niet, waarom toch? Wat was er gaande? Binnenkort zal je het wel snappen lieve schat, wij waren alleen maar tussenstation naar een goede, definitieve thuis.
Wees dapper lieve meid en geniet samen met je zusje van jullie nieuwe thuis, jullie gaan niets te kort komen, zeker weten!!!!
Ibbe en Silke wij hebben jullie met veel plezier een tijdelijke, veilige haven geboden, de geborgenheid, die jullie nodig hadden. We hebben met jullie gelachen en om jullie geweend, we hebben van jullie genoten, hopelijk hebben jullie ook van ons genoten. We hebben jullie een basis gegeven, op die basis moeten nu jullie baasjes verder bouwen, geef hun het vertrouwen lieverds. Wees dapper en stel jullie open, laat hun toe in jullie hartjes, jullie wacht een gouden toekomst.
Ik mis jullie heel erg, tranen vloeien weer bij dit afscheidsverhaal, jullie zitten voor eeuwig in men hart, nooit zal ik jullie vergeten. Gelukkig kan ik op bezoek komen, zo kan ik jullie blijven volgen en ook nog genieten van jullie. Ik kom jullie snel bezoeken, dat is beloofd!!!!!!
Het ga jullie goed meisjes, nog een zachte, voorzichtige aai over jullie bolletje en een zachte kus, daaaag meisjes van me, dapper wezen heh... Weet dat jullie opvangmama ook alle moed heeft moeten samen rapen om deze stap te zetten...
Neusjes van de poezels en likje van Wodan, ze missen jullie. Dikke knuff ook nog van Kim en Sven. Daaaag meisjes, komt goed hoor!!!!!
Reactie eigenaar:
Hoi,
Ik ben Ella, vroeger heette ik Silke maar ik ben nu vernoemd naar Ella Fitzgerald, want ik ben natuurlijk een dame van stand he, met mijn mooie blauw-crème torbie vachtje. Die mensen hier zeggen dat het eerder Ella FISHgerald is omdat ik zo veel eet, maar ik doe net alsof ik dat niet hoor. Ik ben gewoon een grote poes en dan moet je wel zorgen dat je genoeg eet he.
Nou, we gingen dus verhuizen. Wat een onzin zeg, ik en mijn zus zaten toch al heel lang prima waar we zaten? En ik had ook nog blaasontsteking toen we gingen verhuizen dus dat was dubbel pech. Niet alleen een nieuw huis, die rotmensen plaagden me ook nog met allemaal vieze medicijnen. Nee bah, ik vond het HE-LE-MAAL niks. We zaten eerst in een klein kamertje met een mooie boekenkast om je in te verstoppen, maar daar wilde ik uit. Toen heb ik 2 nachten aan de deur en de vloerbedekking gekrabt en toen heeft dat mens de deur open gelaten. Ik ben gelijk op verkenning gegaan en heb me een plekje onder het bed toegeeigend.
Hoewel ik een dame van stand ben, wil ik ook wel eens uit de bol gaan, dus met een speeltje lokten de mensen me vaak onder het bed uit. Leuk joh, spelen! Vooral met een laserlampje, of samen met Otis. Otis is een heeeele mooie glanzend zwarte kater. Ik ben stiekem vreselijk verliefd op Otis, maar dat mag je niet verder vertellen hoor! Hij speelt namelijk nog een beetje hard to get, mysterieus he.
Nah, na een tijdje ben ik ook de rest van het huis maar eens gaan verkennen. Ik heb nu een schitterend nieuw holletje boven waar ik me kan terugtrekken, op een slaapzak achter allemaal gitaren. Maar als er beneden wat te doen is wil ik daarbij zijn! Dan ga ik op een hoog plekje zitten en me alles bekijken, of lekker meespelen en vanalles met de andere katten vertellen, want kletsen dat kan ik wel! Ik kan hier ook naar buiten in een grote ren, dat vind ik me toch heerlijk! Ik ben heel graag buiten.
De mensen vertrouw ik nog niet helemaal, maar ik ren al niet meer voor ze weg, ik blijf gewoon zitten waar ik zit. Dat ze maar om me heen lopen zeg. Soms laat ik me al aaien, dan doe ik ook mijn ruggetje omhoog, want stiekem vind ik dat wel lekker. Maar ik vind het ook nog spannend en eng en ik durf me nog niet zo heel lang te laten aaien.
Verder voel ik me wel op mijn gemakje hier en het is hier ook wel gezellig met mijn zus en Otis en nog 2 katten. Ik kan hier lekker op een stil plekje wegdromen, veel spelen, heerlijk naar buiten en die mensen, ach zo slecht zijn ze niet. Ik zie het wel zitten om hier de rest van mijn leventje door te brengen!
1 jaar en 8 maanden waren jullie terug bij ons, een erg lange tijd. Een tijd waar verdriet en vreugde soms hand in hand gingen, een tijd waarin ik jullie zag groeien. Jullie zagen katjes komen en gaan, nieuwelingen brachten soms stress voor jullie mee. Ik speelde menig keer met de gedachte jullie zelf te adopteren, maar dat zou betekenen stoppen met opvangen. Erg moeilijke keuze, want dan bleven veel katjes in de kou staan, die ook een kans nodig hadden. Jullie hadden rust en stabiliteit nodig, als ik jullie echt lief had wist ik dat ik jullie moest los laten. Echte liefde kan pijn doen, dat heb ik nu weer ervaren, jullie los laten was erg moeilijk...
Silke, broos, kwetsbaar ding. Menig uur hebben we met mekaar gekletst. Je kon zo mooi praten, jou conversaties werden een vertrouwd geluid. Kletsen met ons, kletsen met Lotje of de jongens als ze binnen kwamen. Roepen op je zusje als je haar effe kwijt was, om dan vervolgens een heel boek te vertellen, alsof jullie mekaar in jaren niet gezien hadden. Dikwijls wenste ik dat ik kattentaal sprak, ik had maar al te graag verstaan wat jullie toch steeds te vertellen hadden.
Sillliewillie we hebben een lange weg samen bewandeld, die weg was niet altijd even makkelijk voor jou. Toch was je een makkelijk patientje, steeds liet je je gedwee onderzoeken. Je kende al de routine van regelmatig plasje opvangen. Als je met je speciale bakje de bench in ging, dan wist je als ik snel men plasje doe, mag ik weer gaan spelen. Nooit heb je gebeten, nooit haalde je uit, zo\'n zachtaardig karaktertje, ondanks je grote angst, bleef je toch steeds lief.
Jij liet je nu wat makkelijker vangen dan je zusje, maar toch keken ook jou grote ogen me niet begrijpend aan. Je snapte het niet, waarom toch? Wat was er gaande? Binnenkort zal je het wel snappen lieve schat, wij waren alleen maar tussenstation naar een goede, definitieve thuis.
Wees dapper lieve meid en geniet samen met je zusje van jullie nieuwe thuis, jullie gaan niets te kort komen, zeker weten!!!!
Ibbe en Silke wij hebben jullie met veel plezier een tijdelijke, veilige haven geboden, de geborgenheid, die jullie nodig hadden. We hebben met jullie gelachen en om jullie geweend, we hebben van jullie genoten, hopelijk hebben jullie ook van ons genoten. We hebben jullie een basis gegeven, op die basis moeten nu jullie baasjes verder bouwen, geef hun het vertrouwen lieverds. Wees dapper en stel jullie open, laat hun toe in jullie hartjes, jullie wacht een gouden toekomst.
Ik mis jullie heel erg, tranen vloeien weer bij dit afscheidsverhaal, jullie zitten voor eeuwig in men hart, nooit zal ik jullie vergeten. Gelukkig kan ik op bezoek komen, zo kan ik jullie blijven volgen en ook nog genieten van jullie. Ik kom jullie snel bezoeken, dat is beloofd!!!!!!
Het ga jullie goed meisjes, nog een zachte, voorzichtige aai over jullie bolletje en een zachte kus, daaaag meisjes van me, dapper wezen heh... Weet dat jullie opvangmama ook alle moed heeft moeten samen rapen om deze stap te zetten...
Neusjes van de poezels en likje van Wodan, ze missen jullie. Dikke knuff ook nog van Kim en Sven. Daaaag meisjes, komt goed hoor!!!!!
Reactie eigenaar:
Hoi,
Ik ben Ella, vroeger heette ik Silke maar ik ben nu vernoemd naar Ella Fitzgerald, want ik ben natuurlijk een dame van stand he, met mijn mooie blauw-crème torbie vachtje. Die mensen hier zeggen dat het eerder Ella FISHgerald is omdat ik zo veel eet, maar ik doe net alsof ik dat niet hoor. Ik ben gewoon een grote poes en dan moet je wel zorgen dat je genoeg eet he.
Nou, we gingen dus verhuizen. Wat een onzin zeg, ik en mijn zus zaten toch al heel lang prima waar we zaten? En ik had ook nog blaasontsteking toen we gingen verhuizen dus dat was dubbel pech. Niet alleen een nieuw huis, die rotmensen plaagden me ook nog met allemaal vieze medicijnen. Nee bah, ik vond het HE-LE-MAAL niks. We zaten eerst in een klein kamertje met een mooie boekenkast om je in te verstoppen, maar daar wilde ik uit. Toen heb ik 2 nachten aan de deur en de vloerbedekking gekrabt en toen heeft dat mens de deur open gelaten. Ik ben gelijk op verkenning gegaan en heb me een plekje onder het bed toegeeigend.
Hoewel ik een dame van stand ben, wil ik ook wel eens uit de bol gaan, dus met een speeltje lokten de mensen me vaak onder het bed uit. Leuk joh, spelen! Vooral met een laserlampje, of samen met Otis. Otis is een heeeele mooie glanzend zwarte kater. Ik ben stiekem vreselijk verliefd op Otis, maar dat mag je niet verder vertellen hoor! Hij speelt namelijk nog een beetje hard to get, mysterieus he.
Nah, na een tijdje ben ik ook de rest van het huis maar eens gaan verkennen. Ik heb nu een schitterend nieuw holletje boven waar ik me kan terugtrekken, op een slaapzak achter allemaal gitaren. Maar als er beneden wat te doen is wil ik daarbij zijn! Dan ga ik op een hoog plekje zitten en me alles bekijken, of lekker meespelen en vanalles met de andere katten vertellen, want kletsen dat kan ik wel! Ik kan hier ook naar buiten in een grote ren, dat vind ik me toch heerlijk! Ik ben heel graag buiten.
De mensen vertrouw ik nog niet helemaal, maar ik ren al niet meer voor ze weg, ik blijf gewoon zitten waar ik zit. Dat ze maar om me heen lopen zeg. Soms laat ik me al aaien, dan doe ik ook mijn ruggetje omhoog, want stiekem vind ik dat wel lekker. Maar ik vind het ook nog spannend en eng en ik durf me nog niet zo heel lang te laten aaien.
Verder voel ik me wel op mijn gemakje hier en het is hier ook wel gezellig met mijn zus en Otis en nog 2 katten. Ik kan hier lekker op een stil plekje wegdromen, veel spelen, heerlijk naar buiten en die mensen, ach zo slecht zijn ze niet. Ik zie het wel zitten om hier de rest van mijn leventje door te brengen!
Scroll of dubbelklik om in te zoomen
/
