Simon

Lieve Simon,

Ik weet nog goed toen ik je voor het eerst zag, ik dacht: Oh wat een mooie kat hebben de buren! Maar je werd magerder en magerder. Je leek verloren, en had een kale buik. Je kwam vaak bij ons op bezoek, liefst ’s nachts, om Luna’s eten op te eten en onze gang onder te sproeien. Zo is je eerste nickname ontstaan: Mr Sproeimans.

Gelukkig mocht je binnenkomen in de vzw, en bleef je bij mij in opvang. Je kreeg een echte naam: Simon, in plaats van Sproeimans. Je werd wat minder man, en na wat prikjes en druppeltjes was je weer helemaal gezond. En wat een liéve rustige kater was jij seg! Zo tevreden, met het kleinste beetje aandacht. Zo gelukkig als je kon liggen soezen op schoot in mijn armen. Zo’n gevoelig zieltje. En met mijn liefde voor jou groeide je aantal nicknames: Mokka, Kanjer, Simmie Slimmie, …

En tot slot: Simmie Wimmie Wappieeeee! Als ik die woorden ’s ochtends uitsprak om je te begroeten kreeg ik steevast een goeiemorgen terug! Och Sim, wat zal ik jou missen, mijn knuffelventje.

Het ga je goed bij je nieuwe baasjes! Blijf de levensgenieter die je bent!
Dikke knuffel en stevige zoen op je lieve neus!
Je opvangmama x