Snoes

Lieve Snoes,
 
Daar ga je dan. Met gemengde gevoelens leg ik de telefoon neer als er een lieve mevrouw voor jou gebeld heeft. Ook wij zijn zeer gecharmeerd van jou en stiekem keek ik wel een beetje op tegen het te verwachten telefoontje. We moesten onszelf regelmatig toespreken dat zeven katten echt genoeg is. Je bent me lief geworden Snoes.
We hebben toch het een en ander meegemaakt samen. Je was erg bang, kreeg een tepelontsteking en de wond van je sterilisatie ging ontsteken. Je kindjes werden ziek. Heel wat dierenartsbezoekjes en zorgen volgden. Je vond het zo akelig om in de reismand gezet te worden, maar eenmaal daarin gaf je je over en mocht ik je troosten. Nooit heb je lelijk gedaan, je vertrouwen naar mij toe was ontroerend. Toen je weer helemaal gezond was ging het steeds beter. Je vond het heerlijk om te knuffelen en dat een lekker maaltje en een stukje kip daar een handje bij hielpen weten we best. Maar hee, de liefde gaat óók door de maag. Ik mocht je zelfs al optillen en even knuffelen.
Nu moet ik je loslaten en moet jij leren je nieuwe baasjes te vertrouwen. Ze kennen jouw verhaal en gaan hun best doen voor je. Dat gaat van beide kanten geduld en tijd vragen en je zult weer opnieuw geknakt vertrouwen moeten verwerken. Maar het komt wel goed lieve Snoes. En ook jij loopt de rest van ons leven met ons mee.
 
Ik wens jou en je nieuwe baasjes een lang en gelukkig leven samen toe.
Een dikke knuffel van Steef en Han en natuurlijk van Murphy en Vince.