Snowy

Lieve Snowy,
 
We hadden je al een paar keer zien lopen in het centrum van Alken, heel erg bang en schichtig op zoek naar eten. Een paar keer liep je bijna onder een auto.
Op een dag liep je doelloos rond te dolen op de kermis. Je witte vachtje helemaal vies en vuil.
Je was mager, maar je buikje was helemaal opgezwollen. Iets klopte niet.
We hebben je meteen opgepakt en je kwam bij ons in opvang.
We hoorden dat je toch een behoorlijke infectie had opgelopen, en dat niet elke kat hierdoor kon komen. De dikke buik kwam waarschijnlijk puur door ondervoeding. Bij ons bleef je ook maar eten en eten… en eten. Uiteindelijk kwam je de infectie helemaal te boven, en werd je vacht weer helemaal mooi en wit. We hielden de naam die we oorspronkelijk snel voor je hadden bedacht aan, want nu was je vachtje wel echt sneeuw-wit. Mager ben je al helemaal niet meer, mensen die over de vloer komen noemen je zelfs dikkerdje hihi. Ook vind je de aandacht die je krijgt heel fijn. Je gaat lekker languit liggen als je geaaid wordt. Dat bange grommende katje is veranderd in een hele lieve aanhankelijke poes.
Ergens ben je het zwervers-instinct nog altijd een beetje blijven houden, want je bent steeds op zoek naar eten. Wat je ‘broertje’ niet opeet, eet jij wel op. Wanneer je nog maar iets hoort rammelen denk je ‘eten’ en begin je te zoeken. Maar lieve meid, geloof het nou maar, je hoeft nooit meer te zwerven, nooit meer op zoek naar eten, nooit meer bang te zijn, want je plekkie is hier bij ons, want je hebt ons hartje gestolen en wij zullen zorgen dat je nooit meer wat te kort komt!