Snuutske

Lieve Snuutske,

Gevonden met je broers daar op die weg in Kanne. Een verpleegster had jullie gezien en meegenomen. 1 van jullie nestje bleef al bij één van haar patiënten. Jij bleek de rustige van het stel, maar wat wil je….je bent een echte dame…Toch liet je je niet kennen en rende en speelde net zo hard als je broers mee. Even ging het minder met je en een DA bezoek was noodzakelijk, maar je knapte binnen het uur na de spuit op en dat bleef. Langzaamaan kwam je bij in gewicht en zagen we je gewoon groeien. Jammer genoeg was het te laat voor Sjuulke, hij overleed…

Als laatste van dit stel werd je opgehaald en de laatste avond zat je dus alleen. Ik je in bed genomen met een mandje en al, maar je prefereerde de warmte onder de deken meer en midden in de nacht werd ik wakker omdat je mijn handen lag aan te vallen. Van daaruit mijn knie en toen mijn tenen. Ik heb die laatste nacht niet veel geslapen, maar dat boeide me niet. Het feit dat je nu zo gezond bent en de volgende avond opgehaald kon worden gaf een goed gevoel.
Een nieuw huisje betekend altijd een afscheid en dat is altijd slikken, maar voor een goed doel. Er is nu weer plek voor evt late kittens die wellicht nu op straat erbij zitten zoals jullie een aantal weken terug…

Lieve Snuutske, ik wens je een héél fijn leventje toe bij Cheyenne. Een dikke knuffel van mij !!!

Je opvangmama Lilian