Terra en Mirre 101

´Kittens´
Na twee maanden opvang, mogen we jullie gaan loslaten. En daar zijn wij eigenlijk helemaal niet zo blij mee. Het is meteen erg rustig in huis. Ik hoor niks meer omkletteren, ik hoor geen rennende trippelende pootjes meer, er loopt geen gespuis meer over mijn toetsenbord. "Hoe kan het nou rustig zijn, met 12 katten in huis? " vragen sommigen zich misschien af. Ja, en toch is het zo. Bah!
Er zit maar 1 groot voordeel aan jullie vertrek; we kunnen weer uitslapen. Klokslag 7.00 uur smorgens werd er aan mijn tenen geknaagd en werd er vrolijk op mijn gezicht gedoken.
Mijn man Peter noemde jullie altijd ´Kittens´.
" Kittens, waar zijn jullie? Dag kitten, kom eens hier, kittens, eten! Waar zijn onze kittens dan!"  We zijn stapeldol op jullie, lieve Terra en Mirre.
Vaak zeiden we tegen elkaar, voor de lol: " Gaan we ze houden? Wat zeggen we dan tegen de eigenares...mmm....we zeggen wel dat Bram ze heeft opgegeten"
Vandaag was toch echt het grote vertrek. Van flessenkindjes zijn jullie uitgegroeid tot 2 grote gezonde kittens. Ollie kreeg kopjes  en een laatste kusje van jullie, want ja.... Ollie was the big pappa. Jullie mochten op zijn rug springen en Ollie bleef gewoon lodderig voor zich uit rochelen.
Meisjes, lieve knappe poesjes van ons, lieve kittens, mooie Mirre en Terra, snoepjes, lekkere mormels: Jullie wonen nu in Spaubeek bij een hele lieve familie. Jullie mogen voor altijd samenblijven en straks mogen jullie ook lekker buiten ravotten.
Twee leuke meiden in het gezin hebben jullie uitgezocht. Terra heeft een priveverzorgster en Mirre heeft ook haar bodyguard. Pas goed op de kittens he meiden!
Het ga jullie goed, en Peter en ik gaan snel een keertje komen kijken!
Dag kittens, aaitjes van Sabine en Peter en knuffels van 12 doerakken