Thomas

Lieve, lieve Thomas,
 
Daar ga je. En met jou een klein stukje van ons. We zullen je zo missen; je lieve snoet en de vele kopjes die we kregen.
Je was een bekende op facebook: het katje met incontinentieproblemen. Wat een zorg hebben we om jou gehad.
Om jouw toekomst, want wie wil er een katje dat keurig op de kattenbak gaat, piepkleine plasjes produceert en vervolgens de rest buiten de bak “lekt”. Het was aardig tobben die eerste maanden: wat was er toch aan de hand?
Ook de dierenarts zat met de handen in het haar. Sterilisatie bracht geen verbetering en we kwamen geen stap verder.
Toen kwam vrijwilligster en dierenarts in spé Marjolein op het idee om jou mee naar Gent te nemen voor uitgebreide onderzoeken.
En daar werd het een en ander duidelijk. Een vernauwing in de urinebuis. Een penisamputatie werd aangeraden, maar of dat het probleem op zou lossen…..?
Die amputatie kwam er , wat eerder dan verwacht omdat je problemen kreeg met plassen.
Onze duimen draaiden overuren en gingen slijtageplekken vertonen. En toen die eerste plas, zo groot. Is die van Thomas? Dat kan toch niet?
Jawel hoor. De plassen werden groter en groter en het gedruppel werd minder en minder en……verdween.
Thomas kreeg een toekomst. En dat niet alleen: aardige mensen die naar Harry, een ander katje dat we in opvang hebben, kwamen kijken, waren zeer van jou gecharmeerd. De beslissing was gauw genomen, je krijgt gelijk een vriend waar je hier al mee gespeeld hebt. Als dat geen gelukkige afloop is.
En wij ? Voor ons was je een eigen kat die wij vreselijk gaan missen en die we nooit vergeten, maar die we alle geluk van de wereld gunnen, samen met je nieuwe baasjes.
 
Heel veel liefs van Han en Steef, en katers Willem, Murphy en Vince.
 
Met heel veel dank aan Marjolein en Silvia, voor morele steun en voor alle tochtjes naar de dierenarts en naar Gent.
Zonder jullie was het heel wat zwaarder geweest.