Thomas en Isa

Dag mijn lieve Thomas, je bent nu echt vertrokken en wat is het toch stil in huis. Jullie waren nog klein toen je bij me binnenkwam. Eerst al weggerukt van de warmte van jullie mama, en niet lang daarna ook van jullie pleegmama moesten jullie het ineens doen met mensenliefde en mensenhanden. Wat hebben jullie gepiept en geschreeuwd om je mama, en wat heb ik een tranen gelaten om haar, want ze moet jullie toch wel gemist hebben. Maar jullie waren stoere kleintjes, jullie weigerden het flesje pertinent en wilden alleen maar zelf eten. Dat ging dan wel met vier pootjes en twee oren in plaats van met je mond, maar dat mocht de pret niet drukken en badderen was eigenlijk best leuk!
Vanaf het begin was Isa al de drukste van het stel. De rest van jullie liet niet met zich doen, maar kon ook niet goed tegen haar op. Behalve jij. Jij was haar wel niet de baas, maar je kon wel heerlijk met haar stoeien en liet je daarbij niet ondersneeuwen. Al vrij snel kwamen Mellissa en Jeroen langs voor Isa, en jij hebt minutenlang hevig je best gedaan om ook aandacht te krijgen. Jij hebt niet alleen je vriendinnetje, maar duidelijk ook je personeel helemaal zelf uitgekozen!
Je bent een heerlijke druktemaker die de boel flink overhoop kan halen als je bezig bent. Ik heb aardig wat krassen op mijn benen staan van de keren dat je sprong maar net miste, of van de keren dat je mama wel goed was als speeltoestel, of van de keren dat je zo gefocust was op stoeien met Isa dat je niet door had dat ik ook nog op bed lag. Het is raar stil in huis, zonder jullie twee adhd-katjes. Ik word nu gewekt door Noortje die aan mijn oor sabbelt in plaats van door jullie gestoei!
Maar jullie hebben een geweldig huisje gevonden. Het hele huis is speciaal voor jullie ingericht zodat jullie heerlijk rondjes kunnen rennen en omhoog in de krabpalen kunnen klimmen. En binnenkort kunnen jullie ook lekker buiten spelen op het afgezette balkon. Ik weet zeker dat jullie het enorm naar je zin zullen hebben. Je ging al direct op onderzoek uit en alles was al even spannend. Natuurlijk moet je ook nog wennen aan alle nieuwe dingen, maar ik hoor dat je je al heerlijk laat knuffelen en dan heel hard ronkt.
Lieve jongen, ik geef je nog een laatste kus op je mooie toetje. Je zusjes en broertje missen je gekke streken. Knuffel van “tante” Flo, en ik kom jullie gauw eens bezoeken!
Judith.