Tiba

Hoi! Wat spannend dat je naar me kijkt en mijn verhaaltje leest! Ik ben Tiba en ik woon samen met mijn broertjes bij mijn opvangmama. Eerst woonden we buiten maar nu niet meer en dat vind ik eigenlijk wel fijn. Mijn vachtje is niet meer zo stoffig, maar al lekker glad. Dat komt natuurlijk door al dat geknuffel met mijn opvangmama. Soms vergis ik me nog wel eens en dan vind ik het opeens even eng als ze me aait. Maar ik vind al die aaitjes en knuffels zo lekker, dat ik al snel weer vergeet dat ik een beetje bang was. Ik kan lekker ravotten met mijn broertjes, maar dat doe ik alleen als mijn opvangmama me niet ziet. Ik moet me natuurlijk voorbeeldig gedragen, niet?
Daaag! Pootje van mij!