Tijgertje

Tijgertje, kleine dondersteen.
 
Je verblijf bij mij was kort maar krachtig.
Waarschijnlijk voor de eerste keer op vrijersvoeten, kwam jij puber in contact met een voertuig die niet van wijken wist en jij liep een gescheurd middenrif en een fikse breuk in je poot op.
Je situatie was hachelijk, zo niet levensgevaarlijk.
Echter jij, dartelde hier doorheen alsof er niets gebeurd was, blij met ieder moment van aandacht en knuffel. Knuffels die jij met veel gedrup van je lipje beantwoorde. Vaak werd ik dan ook met een te nat bekje in mijn gezicht begroet. Maar ik vond het niet erg hoor, het was zo lachwekkend!
 
Je hebt toch flink moeten afzien, omdat je zo een kleine dondersteen bent, die in elk pluisje en draadje een rede ziet om een salto te maken, moest je voor het genezingsproces 4 weken benchrust houden.
Help!!! Wat een beproeving en wat brak mijn hart, bij elke langgerekte miaaaaaaauw van jouw, als ik je weer alleen achter liet, in je bench. Maar het moest, je moest rusten, anders was de hele operatie voor niets geweest.
De operatie, die zo liefdevol door zoveel goede sponsors bij elkaar gebracht werd.
Dank jullie allemaal, die zo BELANGELOOS dit voor elkaar gebracht hebben, zonder jullie kon nu de nieuwe eigenaar van Tijgertje niet zo van hem genieten.
 
Want ja hoor, zijn lijdensweg is voorbij, Tijgertje heeft liefdevolle baasjes gevonden, die hij ieder moment van de dag aan het lachen maakt. Hij is een echte clown!
Klein Tijgertje, het was me een genoegen je te leren kennen en…..
Doe je een beetje voorzichtig?
 
Knuffel, je verzorgster.