Tobias

Lieve Tobias,
Vier maanden lang hebben we van je aanwezigheid genoten en nu heb je dan eindelijk toch ook je gouden mandje gekregen.
Heel plotseling kwam jij afgelopen zomer samen met je zusje Nora bij ons terecht.
Een heel bang, pluizig bruin-zwart katertje, dat het liefst onder of achter de kast zat en buiten bereik bleef. Terwijl je zusje samen met een nieuw vriendin-poesje leerde spelen, zat jij alleen maar angstig toe te kijken. En toen je net de kunst een beetje afgekeken had, vertrok je zusje met haar vriendin en moest je je verder in je eentje redden tussen de drie grote huiskaters.
En het ging, welliswaar heel langzaam maar toch zeker de goede kant op. Een echte schootkat ben je niet geworden, maar je was wel altijd graag in de buurt op een rustig plekje om de hele boel in de gaten te houden. Heel af en toe de laatste tijd wilde je ’s avonds wel even op schoot blijven liggen, maar niet al te lang. Ook laat je je inmiddels regelmatig gewoon oppakken om even lekker geknuffeld te worden.
Spelen deed je graag, urenlang kon je in je eentje achter een balletje aanhollen en als we het laserlampje pakten, was je er als de kippen bij. En eten, dat was ook favoriet bij je, jij met je bolronde buikje! Je nesthaartjes zijn inmiddels helemaal verdwenen en je bent nu een glanzend zwart katertje geworden met één mooie grote witte snorhaar.
Nu ben je dus verhuisd, helemaal naar Rotterdam, bij Esmée en Dimitri, waar je in de toekomst heerlijk kan ravotten met een huiskatertje dat even oud is als jij, onder het toezicht van twee grote oudere poezen.
Lieve Tobias, we wensen je nog een heel lang en gelukkig leven toe.
Een heel dikke knuffel van je opvangouders, en natuurlijk ook van Tommie, Sunny en Azrael.