Tommie

Wat waren jij en je broertje bang toen jullie hier kwamen. Van mensen wilden jullie echt niets weten.
Dagen verstreken, weken gingen voorbij en jij bleef helemaal onbenaderbaar;
al als ik de kamer binnenkwam begon je te blazen en verstopte je in het verst mogelijke hoekje.
Terwijl je broer beetje bij beetje steeds vrijer werd...bleef jij bang. Na verloop van tijd werd het ietsje minder.  Als er geen vreemden en geen honden in de buurt waren, kwam je op een veilige afstand zitten en keek je nieuwsgierig naar
alles wat ik deed. Soms durfde je snel een lekker hapje uit mijn hand te pakken en mocht ik je even aaien tijdens het eten. Een hele enkele keer mocht ik oppakken, je liet het toe maar vond het alllesbehalve fijn. Met grote ogen en kloppend hartje keek je me dan gespannen aan...
Er waren momenten dat ik me afvroeg wat dit met jou nu moest worden.
Het was niet dat ik niet in je geloofde, zeker wel, iets in die oogjes vertelde me dat achter die facade een allerliefst katertje zat, dat hunkerde naar liefde en vriendschap en dat je op een dag, met heel veel geduld en liefde het vertrouwen zou terugvinden...
Maar welke kans had je, tussen al die kleine snoezige knuffelige kittens?
Wie kon er door dit alles heen kijken en jouw een kans geven?
Ik heb er over nagedacht je zelf te houden, maar hier zijn twee honden en ik wist dat ik jou daarmee geen plezier deed.
Dus dan maar hopen op een heel speciaal iemand... en die kwam in de vorm van Ellen uit Mierlo.
Ellen en haar man Pim hebben al zes katten, maar besloten jou een kans te geven!!! En vroeg op zondagochtend kwamen ze je halen.
Ach wat vond ik het moeilijk om je te laten gaan dondersteentje, want je had mijn hart gestolen. Maar ik weet dat je geen beter thuis had kunnen krijgen, als het ergens goed met jou gaat komen dan is het bij hun.
Opvanggezin Angelique

Reactie eigenaar:
Ik vond het berichtje dat het opvanggezin neer gezet had erg lief, we hebben Tommie een kans gegeven en de kleine drol is nu 6 weken bij ons en bij zijn 5 broertjes en 1 zusje, een volle bak dus met 7 katten in huis. Tommie hebben we inmiddels omgedoopt in Kareltje, want we hebben al een Tommie, een grote kater van 11 jaar, de baas van het stel. Kareltje is in die 6 weken uitgegroeit van een blazende, grommende en bange kat tot een nieuwsgierige duvel. Hij heeft twee leeftijdsgenootjes; Kees en Moos, en daar speelt hij graag mee, en visa versa. Hij laat zich nu ook af en toe oppakken, en eenmaal in mijn armen mag knuffelen en aaien ook. De angstige blik is compleet uit zijn oogjes verdwenen en hij geniet volgens mij van iedere dag dat hij hier is, wij trouwens ook, want het vertrouwen winnen van zo’n katje geeft zoveel voldoening. Zielig is alleen dat hij kreupel loopt, zijn linker voor pootje is waarschijnlijk in zijn hele vroege jeugd gebroken geweest en staat krom, maar hij rent en loopt, en volgens mij heeft hij er geen pijn aan, het geeft alleen aan hoe triest hij waarschijnlijk zijn eerste weekjes heeft doorgebracht, en logisch dat hij ons mensen helemaal niet ziet zitten. Gelukkig ons viertjes wel (mijn man, ik en twee grote zonen). Bijgaand kon ik het toch niet laten om wat foto’s te laten zien van deze inmiddels 7 maanden oude kater, die weer beetje bij beetje vertrouwen krijgt in mensen!!  Liefs