Tommie

Lieve Tommie, wat was je een zorgenkindje. Ernstig verzwakt kwam je bij ons in opvang. Mamapoes had je verstoten, met als gevolg dat je amper te eten kreeg en met de dag verzwakte. Je viel gewoon om, mensen konden je zo oprapen.
Achteraf gezien zat je heel erg diep. We je s nachts met je naar de dierenarts geweest, omdat je flink was uitgedroogd.
Dagenlang was je een stil muisje, je keek glazig uit je ogen, en wilde niet zelf eten. Toen je binnenkwam was Je al 5 weekjes oud en zou een uitbundig kittentje hebben moeten je. Het tegenovergestelde was het geval. Je lichaamstemperatuur schommelde, dus we legden je in de couveuse. We begonnen een beetje de angst te krijgen dat we je zouden verliezen.
Het fading kitten syndroom... je kwijnde weg en niets leek te helpen. Na dagen dwangvoeding, en vervolgens maagsondes zetten, begon je interesse in de omgeving te tonen.
En toen ging de zon weer schijnen! Wat nou maagsonde, ik wil eten uit een bakje! Enne, ik wil spelen, veel en vaak, want ik heb er weer zin in!
We maakten een vreugdesprongetje. Oke, Tommie, u zegt, wij bedienen.
Toen kwam je naar ons, omdat wij nog een ander kitten hadden, zodat je een speelmaatje had en kon leren.

Jammer genoeg kreeg je ook bij ons weer een terugval. Je 'vergat' gewoon te eten en moest weer geholpen worden met eten. Ook kreeg je ernstige diarree, zo erg dat je pleegmoeder je een paar keer per dag in bad moest doen. Het andere kitten in huis vond meneertje wel heel interessant, daar wilde je wel mee spelen. Langzaam maar zeker ging het beter met je. Met aangepast voer en medicatie kregen we de diarree weg en je begon zelfs soms om eten te miauwen! Toen je helemaal beter was hebben we je laten castreren en enten, zodat je klaar was voor adoptie. Bij de dierenarts kregen we bevestigd wat we al dachten, je was helemaal geen vijf weken toen je in opvang kwam, maar zeker tien. Een kittentje van tien weken wat nog minder dan een pond woog! Je hebt echt heel veel geluk gehad dat de mensen die je gevonden hebben zo daadkrachtig hebben opgetreden, als ze het nog een dagje hadden aangezien dan had je het waarschijnlijk niet overleefd.

Nu is het dan eindelijk zo ver, je bent verhuisd. Zoals je nieuwe baasje zegt: “je hebt drie hele grote haarballen om mee te spelen”. Heel veel plezier met ze, we hopen dat je gelukkig wordt.