Trippel

Lieve meis

Wat heb jij een hoop meegemaakt.
Begin januari kwam je binnen in de dierenkliniek in Hasselt. Je was aangereden en deels verlamd geraakt. De dierenkliniek had zich over jou ontfermd en men had weinig hoop.. maar je kreeg het voordeel van de twijfel.
Je was rechts helemaal verlamd, vanwege een verschoven nekwervel, dus we hoopten op een wonder dat jouw gevoel terugkwam en dit wonder kwam ook...
Langzaam kreeg je haar gevoel terug en heb je flinke fysiotherapie ondergaan, je was zelfs de eerste kat op de loopband in de praktijk:-)

Je kwam de eerste drie weken bij mij in de opvang en je was er eentje met karakter. Je was niet gecharmeerd van mijn katten die zich opdringerig op jou wierpen en je neusjes en kusjes wilden geven. Je werd boos en raakte lichtelijk in paniek.
Oefenen kon ik niet met jou, je werd zo snel boos en soms kreeg ik een mep of een pssssssstttt waarschuwing.
Mijn hart brak, want ik wist hoe belangrijk het was om te oefenen, je spieren te trainen.
Puur omwille van jouw gezondheid en geluk, heb ik je ondergebracht bij jouw tweede opvanggezin, waar rust aanwezig was.
Dat ging ineens een stuk beter, goede zet dus!
Maar op korte tijd werd je geadopteerd bij lieve mensen, mijn hart maakte een sprongetje.
Mijn meisje, mijn grommende lieve schat heeft haar baasje voor het leven gevonden.
Het ga je goed, pas op jezelf, jij verdient de hele wereld,je bent het dubbel en dwars waard.
Dag lieverd, ook namens jouw tweede opvangmama, we houden van je en we zullen je nooit vergeten. Dag Grumpie dumpie, dag Trippelmeisje van ons x

Sabine