Twinky

Winky Lieve Winky, Heel mager, stinkend en doof kwam je bij mij binnen. Ondanks de goede zorgen van de melders die je langdurig gevoed, ontwormt, gewassen e.d hebben, bleef je heel mager en vies ruiken. Blij kwam je binnen, hard en schor miauwend. Je begon meteen te spinnen toen wij je aaiden en ging lekker in een mandje naast de verwarming liggen. Het was al meteen duidelijk dat je ziek en oud was met je gevilte vachtje. Je plas liet je overal lopen behalve in de kattenbak. Je sliep zelfs in je natgeplaste mandje. Maar dat was niet het enige. Hoewel je de eerste dag nog wel wat at, ging het de tweede dag niet meer. Niet dat je geen trek had, want elke keer liep je vol enthousiasme naar het eten toe maar na een klein hapje stopte je al. Met een spuitje heb ik je natvoer proberen te geven maar na een paar keer liep het gewoon je bekje weer uit. Hoewel je de tweede dag nog monter en hard miauwend rondliep (ik hoorde je zelfs als ik buiten was terwijl jij op de eerste verdieping binnen zat). Kwam je de derde ochtend niet meer van je plaats af. Spinnen deed je nog steeds als ik je aaide maar dat was ook het enige. Met spoed zijn we naar Brecht gegaan. Je bekje was helemaal ontstoken maar het allerergste was een hele grote tumor in je nier. Hier kon Brecht niets meer aan doen. Je langer in leven houden zou een langere lijdensweg betekenen en dat gunnen wij geen enkel dier. Zo heb ik je ook weer heel snel moeten laten gaan. Ik had je nog een tijd een fijn en war plekje bij ons gegund maar helaas was dat niet mogelijk. Rust zacht lieve Winky, Je voor heel even oppasmama