Vondel

De zus van onze vrijwilliger vond dit kitten.

Ik ben Vondel, een Brussels Mademoiselleken. Eentje die achter tralies belandde dan nog! Nee, ik heb niets op mijn kerfstok maar ik moet ergens mijn mama verloren zijn en ik geraakte per toeval (?) opgesloten in het station. Een mevrouw vond mij en samen met een mijnheer hebben ze mij bevrijd uit mijn benarde positie. Joepie!!! Ik was terug op vrije pootjes. Zo kwam ik bij mijn opvangmama terecht en hier heb ik het helemaal naar mijn zin. Ze zegt dat ik een bolletje watten ben op 4 pootjes maar hela, ik kan best voor mezelf opkomen en heb het haar laten weten,…. Ik heb eens goed in haar duim gebeten toen ik moest gaan slapen in mijn bench. Klein maar dapper hé!? Waar ik ook heel erg goed in ben is mijn stembandjes op volume 10 zetten als ik een snackje wil en weet je ik heb ze al goed in de knip mijn personeel, ze bedienen me op mijn wenken! Een grote lefgozer ben ik ook want de harige grote dingen die ze hondjes noemen ga ik ook niet uit de weg, ik loop erop af om ze eens goed te bekijken en te keuren. Ze zijn wel ok en met de poezenvriendjes die hier al zijn wordt ik ook de beste maatjes.

Alleen mag ik nog niet helemaal mijn eigen gangetje gaan want ik ben nog te klein. Maar heb ik dat even goed opgelost een paar dagen geleden, ik ben ontsnapt! En heb verstoppertje gespeeld met mijn opvangmama. Ze heeft meer dan tot 100 moeten tellen eer ze me vond want ik had een fantastische schuilplaats gevonden. Resultaat, terug achter tralies, maar kleinere nu, waar ik niet door kan. Je zou gaan denken dat ik een echt gangstertje ben, de kleuren van een gevangenispakje heb ik al nl zwart en wit. Wil jij me binnenkort komen bevrijden of in ieder geval een bezoekje brengen, bel dan maar gauw.

Oh ja, breng je me een vijltje mee dan? Kan ik lekker terug ontsnappen.

Knuffels van Vondel