Wiggle

Ik ben heel erg zenuwachtig

Ik moet HET verhaaltje over mezelf schrijven, omdat het zo ongelooflijk belangrijk is.
Het moest perfect zijn, omdat mijn plaatsingskansen erg laag zijn. Ik heb wekenlang nagedacht, ik heb me opgesloten op de plee, ik heb catnip gesnoven, aan de catmilk genipt, nachten rondgezwalkt door de kamers van het huis, maar ik raak geblokkeerd.
Bestaat het wel, het perfecte verhaaltje?
Laat ik beginnen met mijn naam. Ik heet Wiggle en ik leef in een bijzondere wereld, mijn magische wereld.
Ik ervaar de dingen anders dan jou. Ten eerste ben ik doof. Das niet erg, want er gebeuren blijkbaar zoveel nare dingen in de wereld, ik wil het niet horen.
Ik heb een aparte manier van lopen. De wigglewaggel. Zelf verzonnen, kan ik daar patent op nemen?
Ik krijg heel veel prikkels door, en weet soms niet hoe ik alles moet verwerken. Laatst maakte ik een waggelwandelingetje in de tuin, even genieten van de bloemetjes, de wind, en de geur van vers gras.
Maar toen begon het te regenen, ik kon de tel niet meer bijhouden. In mijn wereld heeft elk druppeltje een eigen leventje. Ik wilde hallo zeggen, kennismaken met ieder individu druppeltje, maar ik raakte volledig de tel kwijt.
Ik zocht de rode draad naar de achterdeur, snel naar binnen! Mijn personeel wees me de weg.
In mijn wereld bestaat ook gewoon een kattenbak, een voerbak om uit te slobberen, dus zo wereldvreemd ben ik niet.
Ik zie gewoon veel, ben gevoelig en uitbundig. Mensen komen mij begroeten, mijn hart opent zich als een ontluikende bloem, maar dan een beetje wild. Ik geef kopjes, spring tegen je benen aan om mijn wilde liefde te uiten. Dan val ik soms wel eens om. Maar ik sta weer op, mijn spinmachine draait hoge toeren en ik adoreer alle zachte handen op mijn kop en rugje.
In mijn wereld bestaan er geen katten, enkel mensen. Lieve mensen. Volledige overgave, respect en eindeloze liefde.
Mijn wereld ben ik. Ik ben mijn wereld. Lief, zachtaardig, omstuimig, wigglewaggel en bijzonder.
Aidspositief zit er ook nog bij. Maar ik heb er geen moeite mee en mijn gezondheid is prima.
Doof, aidspositief, beetje apart in de kop, maar vooral... bijzonder.
Ik ben ooit door Zwerfkat in Nood van de straat gered, de politie heeft me uren laten liggen op straat, de bewoners hebben me zelfs met de bezem aan de straatkant geveegd, dit past niet in mijn idee van respect.
Ik zoek een wereld, waar mijn wereld in past. Tegenwoordig is dat al een moeilijke vraag, elders zou ik allang zijn doodgemaakt. Maar ik mag het proberen hier, en mijn verhaal is niet perfect.
Zenuwachtig ben ik allang niet meer, omdat ik nu besef dat het is, zoals het is....
Ik weet dat mijn plaatsingskansen moeilijk zijn, maar ik bedel met heel mijn hartje...x