Wobble
Over Wobble
Wiebele Wobbletje... zo heb ik je genoemd toen je binnenkwam, maar met die naam kun je natuurlijk niet door het leven blijven gaan dus heb ik je inmiddels omgedoopt naar Max, een stoere naam voor mijn lieve stoere kater met je sterke karaktertje.
Daar stond die mevrouw van asiel Genk voor mijn deur met een doos in haar handen waar 4 schattige kittens inzaten, één blik in die doos op jou en ik was verkocht! Je broertjes wogen het dubbele van jou, wat was je klein en zwak en wat had de ataxie je enorm te pakken, je wiebelde het meeste van allemaal, eten ging maar moeizaam, het liefst lag je de hele dag bij mij op schoot in een handdoek gewikkeld. Je had zo\'n moeite met genoeg eten binnen krijgen doordat je niet goed op het bakje kon richten met je hoofdje, dat je een enorme achterstand had opgelopen. In het begin moest ik je vasthouden bij het eten en drinken zodat je genoeg binnen kreeg.
Maar langzaam knapte je op en na de vitamine B injecties ging het steeds wat beter en kwam jouw sterke karaktertje naar boven, toen je lichaampje genoeg aangesterkt was wilde jij geen hulp meer, als ik je op wilde pakken gaf je een kwade gil en ging ervandoor zo goed als dat mogelijk was. Nee ik mocht niet helpen, jij wilde het zelf doen, jij kon het zelf, je probeerde 100 keer en bij de 101ste keer lukte het je, geen hulp, helemaal zelfstandig! Ik was en ben zo trots op jou, mijn manneke! Als Greet kwam voor de ttouch therapie, kroop je standaard weg, niets geen therapie voor jou, jij zou het zelf wel allemaal doen en leren!
En nu, dik 2 maanden verder heb je het ook allemaal zelf geleerd, eten en drinken gaat zonder problemen, zitten en staan, het lukt jou! Lopen gaat soms nog wat lastig, het evenwicht in je achterpootjes krijgen vergt nog wat oefening maar ook dat gaat je lukken!
Hoe zou ik jou ooit af kunnen geven, je had mijn hart al gestolen in die doos voor de deur, met die lieve vriendelijke oogjes van je, ik wil je zien opgroeien tot een grote sterke kater, die al die poezen hier in huis de baas wordt en niet onder doet voor ze, ik wil je nog meer vooruit zien gaan!
Ik wil je niet meer afgeven, jij bent hier thuis lieve Max, jij blijft hier wonen, welkom lieverd!
Veel liefs van Kim en je nieuwe poezenvriendinnetjes Lola, Chloe, Loes en Dolly!
Daar stond die mevrouw van asiel Genk voor mijn deur met een doos in haar handen waar 4 schattige kittens inzaten, één blik in die doos op jou en ik was verkocht! Je broertjes wogen het dubbele van jou, wat was je klein en zwak en wat had de ataxie je enorm te pakken, je wiebelde het meeste van allemaal, eten ging maar moeizaam, het liefst lag je de hele dag bij mij op schoot in een handdoek gewikkeld. Je had zo\'n moeite met genoeg eten binnen krijgen doordat je niet goed op het bakje kon richten met je hoofdje, dat je een enorme achterstand had opgelopen. In het begin moest ik je vasthouden bij het eten en drinken zodat je genoeg binnen kreeg.
Maar langzaam knapte je op en na de vitamine B injecties ging het steeds wat beter en kwam jouw sterke karaktertje naar boven, toen je lichaampje genoeg aangesterkt was wilde jij geen hulp meer, als ik je op wilde pakken gaf je een kwade gil en ging ervandoor zo goed als dat mogelijk was. Nee ik mocht niet helpen, jij wilde het zelf doen, jij kon het zelf, je probeerde 100 keer en bij de 101ste keer lukte het je, geen hulp, helemaal zelfstandig! Ik was en ben zo trots op jou, mijn manneke! Als Greet kwam voor de ttouch therapie, kroop je standaard weg, niets geen therapie voor jou, jij zou het zelf wel allemaal doen en leren!
En nu, dik 2 maanden verder heb je het ook allemaal zelf geleerd, eten en drinken gaat zonder problemen, zitten en staan, het lukt jou! Lopen gaat soms nog wat lastig, het evenwicht in je achterpootjes krijgen vergt nog wat oefening maar ook dat gaat je lukken!
Hoe zou ik jou ooit af kunnen geven, je had mijn hart al gestolen in die doos voor de deur, met die lieve vriendelijke oogjes van je, ik wil je zien opgroeien tot een grote sterke kater, die al die poezen hier in huis de baas wordt en niet onder doet voor ze, ik wil je nog meer vooruit zien gaan!
Ik wil je niet meer afgeven, jij bent hier thuis lieve Max, jij blijft hier wonen, welkom lieverd!
Veel liefs van Kim en je nieuwe poezenvriendinnetjes Lola, Chloe, Loes en Dolly!
Scroll of dubbelklik om in te zoomen
/
