Wuppie

Dit kitten kwam zomaar bij de meldster binnengestruind te Maasmechelen. Ze kon het zelf niet houden.

In zijn uppie liep Wuppie zomaar ergens rond. Wat er gebeurd is voordat hij werd gevonden, kan hij niet goed vertellen, maar wel stelt hij zichzelf even voor:

Hoi allemaal, ik ben Wuppie.
Ik ben een heel klein rood-wit opdondertje en ik scharrel hier lekker onder alle grote katten door. Ze vinden dat ik speelgoed ben en dan miauwen ze “muis” tegen me. Maar ik kan er tegen, en ik kan lekker veel harder piepen dan zij kunnen miauwen. Ook houd ik van knuffelen, lekker op schoot liggen kroelen, en vind ik het spannend om met mijn pootje tegen een balletje aan te tikken, want dan gaat het bewegen en dan kan ik nog een keer tikken. Wuppie voetbalt, zeggen de mensen dan en vervolgens lachen ze.

Verder ben ik een heel keurig katje, want ik gebruik heel netjes de kattenbak. Mijn nieuwe kunstje dat ik net geleerd heb, is om helemaal zelf mijn bordje leeg te likken. Dus ik word al een beetje groot, maar ik moet nog heel veel groeien en heel veel leren voordat ik echt groot ben.

Ik ben heel lief, echt weer een “favorietje” zegt mijn opvangmama, maar ze zegt ook dat er nu hier in huis geen katten meer mogen blijven plakken. Wat dat nu precies betekent, weet ik niet, maar wel begrijp ik, dat ik een eigen mandje bij een eigen baasje zal gaan krijgen. Alleen hoop ik dat er dan ook wel kattenvriendjes voor me zullen zijn.

En nu ben ik wat moe geworden van het vertellen en ga ik gauw weer slapen. Als je me eens wilt bezoeken, dan bel je maar.